• De ochtenden stonden garant voor flink wat actie
  • Opvallend was dat de Krank haken voor minder
  • Ondanks dat het merendeel van de vissen aan de kleine kant waren
  • Het decor was fantastisch
  • De hinged stiff rig heeft bij Bart in het verleden regelmatig
  • Deze stevig gebouwde dertiger was een van de grootste exemplaren

28.08.18

Actie in Oostenrijk - Bart van Bezouw

De afgelopen zomerperiode spande de kroon als het ging om warme en droge dagen. Voor goed weer hoeven we het deze zomervakantie dus niet ver weg te zoeken. Mijn vriendin en ik zijn echter fan van een bergachtig landschap en dus besloten we om 2,5 week samen in Oostenrijk en Slovenie te bivakkeren. Een vakantie die in het teken staat van samen leuke dingen zien en ondernemen. Omdat we in Oostenrijk in de buurt van een mooie “see” kamperen wordt er ook een beperkte visuitrusting meegenomen. Gelukkig vindt de vrouw bootje varen een leuke bezigheid en dus lukt het me ook dit jaar weer om een rubberboot met elektro en dieptemeter mee te nemen. Een belangrijk wapen zo zou later blijken!


Na enkele dagen in de Oostenrijkse bergen rondgestruind te hebben besluit ik met de boot het water af te zoeken op zoek naar karper. Het water is werkelijk kraakhelder en tot een diepte van 2 tot 2,5 meter kan ik overal de bodem zien. Perfecte omstandigheden om karpers te zoeken en een stek te kiezen die later bevist zal worden. Niets blijkt echter minder waar en twee volle ronden om het water verder heb ik echter nog geen enkel teken van karper waar kunnen nemen. Wanneer ik de dag erna het zelfde recept herhaal en wederom zonder teken van leven terugkeer naar de stek begint de twijfel wat toe te slaan. Een kort gesprekje met 2 Duitse karpervissers aan de andere kant van het water leert dat de ondiepere zones bij hen niks opleveren en dat de vis van 3 tot 4.5m diepte wordt gevangen. Dit lijkt meteen mijn bevindingen te verklaren dat er op de ondieptes geen vis wordt waargenomen. Tijd voor Plan B!

Voor de camping ligweide loopt het slechts heel langzaam uit en op zo’n 180m uit de kant tik ik pas de 3,5m diepte aan. Daarachter begint een wierbank en loopt het talud wat sneller af naar 6m. Ik besluit om tegen het wierbed aan een voerstrook aan te leggen in de hoop rondzwemmende karpers af te stoppen. Op mijn dieptemeter zet ik 3 waypoints waartussen ik ruim 5kg boilies verspreid.

De volgende ochtend gaat om 4.30u de wekker waarna ik stilletjes de camping verlaat. Het is nog een stukje lopen naar het water waarna er 3 stokken naar 180m worden gevaren. Op deze afstanden is een gevlochten lijn onontbeerlijk en ik ben dan ook blijk dat ik de spoelen met Subbraid mee heb genomen. Bijkomend voordeel van deze snel zinkende lijn is dat zwemmers er niet zo snel in verstrikt raken tijdens hun ochtendduik. Doordat ik de onderlijnen de avond van tevoren reeds beaasd had ging het vrij vlot en tegen 5.15u lagen er 3 hengels op scherp. Tijdens het uitvaren van de 3e hengel zie ik reeds vis springen op de voerstrook waardoor het vertrouwen de lucht in schiet.

Nog voordat de koffie gezet is lopen drie hengels achter elkaar af wat voor een chaotisch tafereel zorgt. De vis blijkt massaal op het voer te liggen en in krap 3,5 uur tijd krijg ik 9 beten en vang ik een serie kleine maar mooie vissen. Het heftige azen in combinatie met een klein slag vissen zorgt echter ook voor de nodige lossers. Veel tijd om aanpassingen te doen heb ik echter niet want run na run dient zich aan en om 08.30u dienen de eerste zwemmers zich alweer aan waardoor ik zal moeten opruimen. Met een dubbel gevoel sluit ik de eerste sessie af. Het aantal runs was enorm boven verwachting, maar zoveel lossers ben ik niet gewend.


Een ruime week later na een mooie tijd in Slovenië zijn we terug in Oostenrijk voor de laatste 5 dagen. De waypoints staan nog in de dieptemeter en ik besluit meteen te beginnen met voeren. Wederom gaat 5kg voer te water en positioneer ik mij de volgende ochtend achter de hengels. Met de lossers in mijn achterhoofd ben ik overgeschakeld op rigs van 20cm dark matter braid met een maat 4 Krank X en een wafter. Deze combinatie heeft mij al vaak uit de brand geholpen in soortgelijke situaties en ook nu weer blijkt het een goede zet! Om kans te maken op een wat grotere vis besluit ik daarnaast ook een hinged stiff rig in te zetten. Deze rig heeft me door de jaren heen significant veel grotere vissen opgeleverd waardoor dit het proberen meer dan waard is!


De keuzes pakken goed uit en in sessie 2 los ik nog slechts 1 vis en land een hele mooie serie vissen. Dat alles in wederom circa 3 uur vissen is een mooi resultaat. Om nog sneller te kunnen handelen leg ik wat kant en klare onderlijnen in een Compac klaar in de boot zodat ik na een dril uit de boot de vis meteen terug kan zetten, de rig kan vervangen en de hengel terug kan leggen. Toeval of niet, maar de veruit grootste vis van deze tweede sessie wordt wederom gevangen op de Hinged Stiff..


Met nog 1 mini sessie in het verschiet en 10kg boilies over besluit ik om twee keer 4 kilo wat compacter te voeren en de laatste sessie uit te vissen in de hoop op nog een dikkere vis. De wafters op de krank onderlijnen worden vervangen door bodemaas. Met het extra gewicht dat dit met zich mee brengt hoop ik nog wat meer controle uit te kunnen oefenen op de inhaking.


De laatste sessie zet ik de wekker nog wat eerder en om 04.00u stap ik met kleine oogjes de tent uit richting het water. Nog voor het eerste licht liggen er 3 stokken in. Tijd voor wachten is er niet want de eerste stok loopt vrijwel meteen af, op de voet gevolg door stok nummer 2. Wederom een dubbelrun die mij dwingt om geduldig te zijn! De eerste vis blijkt meteen van een prima formaat te zijn en ik hang hem snel even in de sling zodat ik vis nummer 2 kan drillen. De dril uit de boot is stevig en in het diepe heldere water zie ik een hoge schub beuken voor wat hij waard is. Op de kant begint inmiddels hengel 3 te fluiten en om niet overhaast te werk te gaan zet ik de ontvanger in mijn broekzak maar uit. Geconcentreerd dril ik verder en niet veel later land ik de dikste vis van de sessie!
De rest van de sessie blijkt wederom een gekkenhuis te zijn en hengel na hengel loopt af. Zonder een slok koffie gehad te hebben ruim ik om 09.00u op. Het is mooi geweest! Met verse broodjes van de plaatselijke supermarkt rij ik terug naar de camping waar ik tijdens het ontbijt te horen krijg dat ik toch wel naar vis ruik..
Op naar een mooi najaar!


NEXT STORY