14.03.16

Wintersucces in Frankrijk - Bart van Bezouw

Eind februari is een periode met een flink risico om naar Frankrijk af te reizen. Door een rustige periode op werk en een niet te stoppen drang naar avontuur besloot ik om samen met maatje Bas af te reizen naar het zuiden. De weken voorafgaand aan de trip werd de weersvoorspelling nauwkeurig in de gaten gehouden. Tussen hoop en vrees concludeerden we dat de watertemperatuur niet veel meer dan 5 graden kon zijn. Nachten net onder het vriespunt en dagen met een maximum van een graad of 6 boden weinig hoop op een goede sessie. Hoe anders het kon lopen bleek een ruime week later..
Na een lange nacht rijden komen we in de ochtend aan in de gekozen. We hebben een aantal wateren in gedachten en besteden de eerste volledige dag aan rondrijden en stekken zoeken. We bekijken kanalen, putten en wat grotere lac´s. Uiteindelijk bevoeren we een aantal stekken en nemen we plaats op het eerste water. Omdat we op elk scenario voorbereid wilden zijn ligt de auto tot de nok toe vol met alle denkbare materialen, aassoorten en een veel te grote hoeveelheid voer. Doordat we met twee auto´s zijn houden we wat `werkruimte` over in de auto zodat we snel kunnen verkassen. De eerste nacht nemen we plaats op een stek waar we veel zicht hebben op het water. We vissen die nacht slechts met 2 hengels per persoon en vissen ruim voor de zone waar we vis verwachten. We hebben nog een hele week te vissen en op een water met enige hengeldruk is een veel gemaakte fout om meteen tussen de vissen te gaan vissen. Je krijgt op die manier vaak snel beet maar de actie houdt ook even snel weer op. Voor een korte sessie ideaal, maar om een serie te vangen in een lange sessie vaak een minder slimme keuze. De eerste nacht levert helaas geen vis op en vroeg in de ochtend besluiten we een paar honderd meter te verkassen. Enkele Franse vissen lijken niet te begrijpen dat de vis met 4 graden water weinig eetlust zal hebben en gooit er vrolijk op los met emmers vol particles. In een dergelijke situatie probeer ik met een minimale hoeveelheid voer en een attractief haakaasje een aanbeet te forceren. We varen met de voerboot enkele handen gecrushte boilies uit wat is aangemaakt met enkele scheuten Minamino. Als haakaas gebruiken we een Mainline Diamond White pop-up gevist aan een Hinged Stiff Rig. We vissen de tweede nacht iets dieper in de “kill-zone”. De vis beweegt nog weinig waardoor de verstoring bij een aanbeet beperkt zal blijven. Om zo onopvallend mogelijk te vissen gebruik ik deze sessie de SubBraid. Een fantastische lijn die werkelijk subliem zinkt. Erg belangrijk wanneer je alles strak over de bodem wil laten lopen. Als voorslag gebruik ik 10 meter Touchdown Nylon. Deze biedt voldoende demping tijdens de dril en zinkt bovendien ook meer dan voldoende. Dat de keuze goed was wordt gedurende de nacht duidelijk wanneer we een viertal mooie vissen weten te landen. Een stevige dertiger vormt de topper en wanneer ik in de ochtend de weighsling krakend van de onthaakmat afhaal kan ik een grijns niet onderdrukken.

Voor de derde nacht hebben we een tweede water aangevoerd. Dat dit ondanks het erg koude water effect heeft blijkt aan het begin van de avond wanneer Bas een werkelijk fantastische mid-dertig spiegel vangt. Dat het de rest van de nacht stil blijft mag de pret niet drukken. De dag erna gebruiken we weer om enkele wateren te bekijken. We hebben er geen overtuigend gevoel bij en kiezen ervoor om weer neer te strijken op de eerste stek. De nacht lijkt werkelijk perfect te zijn. De temperatuur loopt op tot 9 graden in de nacht en met een warme Zuid-Westen Wind kan het haast niet mis gaan. Toch loopt er die die nacht maar één hengel af. Een kleine schub blijkt de onruststoker en zit binnen een mum van tijd in het net. De rest van de nacht blijft het vreemd genoeg helemaal stil en besluiten we wederom te verkassen. Helaas moet Bas die dag weer terug naar Nederland waardoor ik nog enkele nachten alleen vis. In de nacht die volgt loopt het compleet tegen verwachting volledig storm. Ik vis met slechts twee hengels en weet een 7-tal vissen te vangen. Als toppunt krijg ik een dubbelrun van twee grote spiegels. Beide vissen zitten perfect gehaakt dankzij de Hinged Stiff Rig en komen veilig op de kant. Ik merk dat de gevangen vissen voer beginnen uit te schijten. Een teken dat ze de stekken aan het opruimen zijn en een taktiek met wat meer voer zou kunnen werken. Voor de laatste nacht vis ik een hengel puur met boilies in de hoop nog een laatste bak te kunnen vangen. Niet onverwacht krijg ik 2 van de 3 aanbeten in de laatste nacht op deze hengel. Met een dikke veertiger voor de camera sluit ik een fantastische week af. Een week die we zonder veel verwachtingen tegemoet gingen eindigt in een onvergetelijke trip. Ik kan dan ook niet wachten om weer naar het zuiden af te reizen.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE