28.10.13

What's happening? - Kevin Diederen

De laatste “What’s happening” is alweer een poosje geleden en sindsdien is er ook meer dan genoeg gebeurd. Zowel op het gebied van mijn werk voor Korda als mijn “privé visserij” zijn er meer dan genoeg zaken die het vermelden waard zijn. Maar om te beginnen zal ik er maar eens eentje uitzoeken die voor mij veel betekende. De rest komt wellicht binnenkort wel een keer aan bod.

Na de terugkeer van een “werktrip” op het Franse Carpasens was het tijd om de Nederlandse visserij weer op te pakken. Net voor het vertrek had ik het geluk een van mijn targetvissen op een afwateringskanaaltje te vangen, waardoor er ineens een gat leek te zitten in de planning. Hierdoor kwam het zo dat ik al iets eerder dan verwacht terug keerde naar het kleine putje waar ik de afgelopen winter wat tijd door bracht.

Een paar voerdagen met wat resten die nog over waren van de vorige trip zorgde er voor dat het de eerste ochtend sessie al gelijk als een trein liep. Maar met enkel jongere spiegels op de mat voelde het alsof ik niet goed bezig was. De grote schubkarper, “Het Vrouwtje”, was er naar mijn weten al sinds de winter niet meer uit gekomen. Ik kreeg dan ook sterk het vermoeden dat een groot tapijt voer niet het te bewandelen pad was. In de hoop mijn ongelijk de bewijzen viste ik de daaropvolgende dag een korte nacht en wist ik de tweede schub van het water te vangen. Ondanks dat dit niet een van de gretigere spiegels was is het wel een vis die er de afgelopen maanden meerdere keren uit was gekomen en waarschijnlijk een zwak had voor het door vissers aangeboden aas. In mijn gedachten kwamen allerlei scenario’s en redenen voorbij waarom “Het Vrouwtje” al zo lang niet meer op de kant was gekomen.

Vanwege de twijfels besloot ik de tweede nacht een hengel te voorzien van een chod rig met een zelf gemaakte pop-up en deze als single hookbait te vissen. Wellicht dat een in alle rust aangeboden fluo de oude dame de das om zouden kunnen doen.

Na een stille nacht en het ’s ochtends aanwerpen van een springende vis krijg ik dan toch een aanbeet. De verandering bleek een gouden zet en na een korte dril kan ik de Choddy maat zes uit de lippen van een oude dame plukken. De eerste single vis sinds mijn terugkomst op het water is gelijk de vis die ik wilde. Geluk? Of wijsheid? Als de vis weer zwemt laat ik de gebeurtenis bezinken en kijk ik terug op het afgelopen jaar. De puzzelstukjes lijken op hun plaats te vallen…
Een seizoen met een gouden randje.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE