21.08.17

Verandering van Spijs - David Wouters

Elk jaar lijk ik te vervallen in dezelfde gewoontes. In de zomer kriebelt het altijd om een nieuwe omgeving in me opsnuiven om een klik te vinden op een nieuw water. De keuze was ditmaal vrij voor de hand liggend. Ik wil mijn peilen even richten op een syndicaat dat ik al te lang links heb laten liggen. De opzet is om wat verschillende stekken te bevissen om hopelijk wat hotspots te leren kennen voor de toekomst. Ik heb maar 6-7 korte nachtjes ter beschikking voor ik weer naar het voorjaarswater wil en het loopt niet echt geweldig kwa vangsten. Maar we beginnen eraan met een positieve ingesteldheid….

De eerste sessie zijn de verwachingen dan ook hooggespannen. Een gezonde adrenaline maakt zich van mij meester als ik het gaspedal indruk. Ik heb de stek die ik op ogen had al op voorhand uitgepeild en de waypoints staan in de GPS. Hierdoor liggen de hengels dan ook in een minimun van tijd in positie en kan ik rond 22u lekker in de stoel ploffen.
Ik speur nog een anderhalf uur over het water maar kan geen teken van vis bemerken. Tijd voor wat slaap, want de wekker zet ik steevast om 6u om de observatie ronde verder te zetten…

Half slaapdronken strompel ik over de stenen en zit ik in het eerste licht op het water met de boot. Half zes geeft het uurwerk aan terwijl een hoepelronde hengel afsteekt tegen het ochtendlicht. Niet veel later glijdt de eerste schub in het net. De hengel gaat gelijk terug op de spot. Het duurt een uur eer de vissen zich laten zien en ik getuige ben van een waar springfestijn. Wanneer ik bellensporen bemerk op een van de stekken, duurt het ook niet lang voor de tweede hengel ervan door gaat! Opnieuw zit de longshank me veel te diep. De punt afschermen met een extra lang stuk krimpkous lijkt niet voldoende. De vissen azen blijkbaar met het nodige vertrouwen. Ik graai een Dark Matter ready tied rig uit de tas. De wide x in maatje 6 moet ervoor zorgen dat de prik wat later komt en ik ook wat extra zekerheid heb tijdens de dril ivm het aanwezige wier. Om kwart voor negen vertrek de dezelfde hengel van vanmorgen opnieuw. Aangezien we het domein tijdig dienen te verlaten, hang ik iets te enthousiast in de hengel en wanneer hij in volle curve gaat valt de druk er meteen af. Een onderlijnbreuk is het verdict. Ik baal als een stekker! Ik besluit alle hengels in te draaien en vlug not wat bollen te strooien op de stekken. Vanavond kom ik terug voor een herkansing…

De volgende nacht verloopt identiek. Ik zit opnieuw voor de wekker afgaat op het water een vis te drillen. Ditmaal voelt de vis veel beter aan en kan ik ook de eerste dertiger over het net trekken. Nadat alles terug op zijn plek ligt, komt de kanthengel tot leven. Alles loopt gesmeerd en de Wide Gapes zitten netjes in de onderlip verankerd zoals verwacht!

De volgende sessie, zit ik we op stek 2 met het volste vertrouwen. Deze stek wordt zelden bevist maar heeft wel een aantal interessante spots. Je weet natuurlijk al wat er dan gebeurd! Een keiharde blank is mijn deel. Ook al had ik vissen zien zwemmen in de zone, het springfestijn bleef uit die morgen. Toch geef ik de stek nog een herkansing voor een nachtje. Op de tweede morgen springt er opnieuw een vis dicht in de buurt van de vallen. Het duurt weer geen half uur of de hengel knalt ervandoor. Deze vis is berensterk en na een paar honderd meter op sleeptouw te worden genomen met de boot, beginnen ik me vragen te stellen of de motor niet in reverse moet om op een veilige afstand van het riet te blijven. Gelukkig komen op dat moment de eerste bellen boven wat meestal het einde van de strijd aankondigt. De schub geeft zich dan ook niet veel later over en ik ben wederom verstomd van de schoonheid van deze schub. Een ware parel, die net opnieuw in het vernis lijkt te zitten. Tevreden ruim ik de handel op en keer weer huiswaarts.

Afgelopen week heb ik stek 3 in kaart gebracht en na een te stille nacht verliepen de ochtenduren opnieuw in dezelfde lijn. De springers bleven ditmaal grotendeels uit maar de actie kwam toch nog iets later op gang. Met twee aanbeten kort na elkaar voor de werkplicht was de hectische ochtend weer een feit. Frappant detail was dat beide schubs gedeeltelijk blind waren aan een kant.
Ik ben alvast benieuwd hoe het laatste nachtje gaat verlopen voor we terug naar het voorjaarswater trekken. Ik hoop dat er alsnog een aanbeet volgt en er ditmaal eens een spiegel zich aan het aas vergrijpt. Misschien meer hierover in een volgende update & succes alvast voor het naderende najaar!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE