22.01.13

Underwater revelations deel 1 - Ali Hamidi

Als je een maand lang in een bivvy zit terwijl je kijkt naar verschillende beeldschermen met daarop de meest fascinerende beelden in de karper geschiedenis is het heel makkelijk jezelf te verliezen in het moment. Je vergeet het grotere geheel van wat er nu eigenlijk gebeurd, wat er nu echt voor je ogen aan de gang is. Waarom gedragen de karpers zich zoals ze zich gedragen? Waarom eten ze bepaald voer de ene dag wel en de andere dag gewoon niet. Hebben specifieke karpers verschillende aas preferenties? Is iedere karper te lokken met hetzelfde aas, of kun je individuele karpers vangen met afwijkend aas?

Deze 4 magische weken waarin wij op Linear Fisheries St Johns konden filmen hebben mij verschillende factoren in mijn eigen visserij doen realiseren. Ik ben mij bewust dat deze film gaat over het gedrag van karpers in één specifiek water, maar toch… een karper is een karper. Zij worden op andere wateren weer door andere factoren beïnvloed, maar zijn uiteindelijk als vissoort vrij makkelijk te conditioneren tot dat wat jij als visser wil. Je kunt zonder veel moeite door middel van voer, nacht azende karpers veranderen in dag azende karpers, maar ook omgekeerd.

Een van de factoren die mij zeker bijbleven tijdens het Underwater 7 & 8 project was het voeren en de aassoorten die wij ter beschikking hadden. Al vanaf het begin van dit project werd het duidelijk dat de temperatuur een belangrijke rol zou spelen. A: hoeveel vissen zouden onze stek bezoeken. B: wat zouden ze eten? Ondanks het feit dat wij pas eind april, begin mei waren begonnen was het ongewoon koud voor de tijd van het jaar. Eigenlijk zou de watertemperatuur nu 14 tot 15 graden moeten zijn, maar het was 10 tot 11 graden, veel te koud voor het vroege voorjaar. Ik begon met een thermometer dagelijks de watertemperatuur te meten. Tom had het idee dat ik een beetje gek was geworden, maar ik wou gewoon weten wat de reactie van de karpers zou zijn ten aanzien van de watertemperatuur. Voor mij zou dit tevens een enorm leer moment kunnen zijn omdat ik het nu ook visueel allemaal kon volgen.

Ik denk dat jullie nu wel zullen zeggen: `Nou vertel het ons dan`, maar dat is wat lastig met een DVD van 3-4 uur lang. Eigenlijk maakten wij 2 films in die periode. Er was gewoon te veel film materiaal voor 1 DVD. Deel 8 staat helemaal vol met nog meer actie, rigs, aassoorten, verschillende vissers en vangsten (inclusief een schubkarper van 40 pond). Alleen als we bewust onze energie richten op het filmen van de relatie tussen water temperatuur, luchtdruk, windrichting etc. zul je net als ons daadwerkelijk getuige kunnen zijn van de verandering van gedrag van de karpers. Waneer de condities echt slecht waren met koud water, een hoge luchtdruk en een oosten wind was het bijna onmogelijk de karpers tot azen te brengen, maar wij wisten ons hierin steeds meer te verbeteren. Tijdens de goede dagen, kwamen ze in scholen en vraten letterlijk alles weg. Ook de grote Mainline boilies bleven dan niet lang liggen. Zonk de watertemperatuur, veranderde ook hun aasgedrag en voedingsbehoefte. Waren ze eerst nog geïnteresseerd, nu was het over. Dit bleef net zo lang tot dat we onze `Buffet theorie` in de praktijk gingen omzetten.

Nu ik eraan terugdenk was het allemaal zo logisch en duidelijk. Dagenlang waren we bezig met verschillende presentaties van hetzelfde voer: hele boilies, halve boilies,verkruimde boilies,maar wat als ze helemaal geen boilies wilden eten? Het maakt uiteindelijk niet uit in welke verpakking je het aas aanbied. Als ze het niet kunnen verteren dan zullen ze het ook niet opnemen. Ik kon deze gedachte gewoon niet meer loslaten. Hoe vaak ben ik niet gaan vissen met alleen maar boilies? Natuurlijk vang je met een zeer attractieve boilie sneller een karper, maar ik heb veel liever een grotere school karpers op mijn stek die lusten wat ze eten. Het was tegen de laatste dagen van onze Underwater 7 DVD. Dan was nog steeds met alleen maar boilies bezig en had er geen probleem mee hiermee door te gaan. Maar hoe meer de dag vorderde des te meer werd duidelijk dat de karpers onze boilies gewoon niet wilden oppakken. Het was een typisch slechte dag om karpers te vangen: koud met een hoge luchtdruk. Dit alles veranderde echter op slag nadat wij 4 handen zoete maïs op de stek hadden gegooid. Na ongeveer 20 tot 30 minuten hadden wij azende karpers op de stek welke daarvoor niets van onze boilies wilden weten en iets later onze eerste aanbeet. Wat echter opviel was dat de karpers na het eten van de zoete maïs ook langzaam onze boilies begonnen te eten. Dit was het magische moment voor onze `Buffet theorie`.
Waarom zouden wij nog maar met een aassoort voeren als je ook met drie of vier verschillende aassoorten aan de gang zou kunnen gaan? Ik weet wel wat ik zou willen als ik een karper was, verschillende voedsel signalen, verschillende spijsvertering mogelijkheden en lokstoffen die mij naar de voerplek leiden. Er was geen twijfel mogelijk over het feit dat de grote karpers onze boilies lusten, maar soms moesten er eerst kleinere karpers op de stek azen om ze over de streep te trekken.

Ik kan met een gerust hart zeggen dat ik vanaf het moment dat mij dit duidelijk werd niet meer met één aassoort heb gevoerd. De `Buffet theory` staat als een huis of de situatie nu goed,, matig of gewoon slecht is, met een gemengde voerplek kun je zeker zijn dat alle open opties gesloten zijn.

Ali Hamidi

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE