20.07.18

Twee targetvissen in twee avonden - Kevin Diederen

Het is soms raar hoe het kan lopen. Na vorig najaar al "de sloopkogel" te hebben gevangen op een klein, intiem water hoopte ik dit jaar na de zomervakantie te gaan starten met de jacht op de nog ontbrekende rijenkarper die er zwemt. Voor de maand augustus en september boekte ik zelfs al flink wat verlofdagen af. In mijn gedachten zag ik mijzelf eventueel zelfs het jaar uitvissen in de hoop die ene bijzondere vis te vangen.
Toen mijn vriendin ineens onverwacht enkele dagen van huis was begon het echter te kriebelen. En voordat ik het wist liep ik enkele dagen achter elkaar en soms zelfs meerdere keren per dag met een waadpak het watertje in. Zeer compact werd er op twee verschillende stekjes een kleine hoeveelheid tijgernoten en bollen achter gelaten. Dit ter voorbereiding op een serie van drie avondjes vissen.

Na dinsdagochtend wederom wat van de testaasjes die ik van Mainline tot mijn beschikking heb achter te hebben gelaten kon de werkdag niet snel genoeg voorbij gaan. Iets eerder dan normaal spring ik in de auto voor de forse rit. Voor het eerst is het ook weer eens weer om 's avonds een jas aan te trekken. Een goed voorbereide stek, een dip in de luchtdruk... en bij aankomst ook nog eens duidelijk bellensporen en een rollende vis in de zone. Snel beaas ik de rig die ik speciaal voor nu heb gemaakt. Met het waadpak aan kon ik namelijk voelen dat de bodem goed schoon en hard is. En aangezien ik ook niet eens werp, maar het geheel met een lange voerschep van maar liefst 16 meter "uitsteek" geeft dat ook mogelijkheden. Zonder plons drop ik een soepel onderlijntje, "shocker" gevist inline lood en slechts enkele nootjes en knikkers. Terwijl de lijn zinkt en ik de schep terughaal zie ik zelfs een vis vlak achter de stek rollen.

De stek leent zich perfect om met een vrij kort soepel onderlijntje uit Dark Matter Braid te vissen

De braid onderlijn wordt gecombineerd met een inline systeem dat bij de eerste prik gelijk zal schuiven

Al na een uur volgt een voorzichtige aanbeet die resulteert in de voor mij eerste dubbelvangst van het water. Snel schiet ik enkele foto's van de vis, herhaal ik het voerschep ritueel en ga ik weer op de stoel zitten.
Na een bezoekje van een kennis wacht ik af. Ik ben zo'n drie uur aan het vissen als de hengel bijna dubbelklapt in de steun. De vis duikt vol in de planten en maakt het mij tijdens de dril even knap lastig. Eerst heb ik een vermoeden met welk exemplaar ik hier te maken heb, maar als ik de flank zie weet ik het zeker. Het is DE vis waar het hier voor mij om gaat! Gelukkig heeft het verhaal een happy ending als ik de vis veilig in het net loods. Tijdens de eerste avond die ik dit jaar op dit water vis weet ik het hoofdstuk te sluiten. De vangst van de grote rijen op een gewicht van 20,5kg is een feit.

Door de plotselinge vangst weet ik even niet waar ik vervolgens aan de slag wil. De afgraving waar ik in mei heb gevist wil ik bewaren voor het echte najaar. Ik neem een paar dagen om eens goed na te denken en hak vervolgens de knoop door. Ik ga enkele avonden sfeer proeven aan een circuitwatertje in Nederland. De afgelopen jaren zie ik geregeld foto's voorbij komen van hele forse schubkarpers en ongelooflijk brute spiegels. Tot nu toe ben ik vanwege de drukte weg gebleven. Maar als ik ze wil vangen zal ik er toch moeten vissen...

Een week na de vangst van de rijen maak ik een wandeling. In het troebele water zie ik wat schimmen zwemmen en in mijn hoofd heb ik al een plannetje. Een dag later blijkt het een goede eerste keuze. Al na enkele uren vissen krijg ik een aanbeet. Instant, op goed geluk... met stom geluk zelfs. Na een stevige dril onder de hengeltop komt een enorm massieve schubkarper boven. Ik kan mijn ogen niet geloven als ik het voor elkaar krijg om een van de toppers te landen. En dat instant tijdens het eerste avondje!

Hoe gaat dat spreekwoord over boeren en aardappels ook alweer?

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE