26.06.14

Total loss - Pieter Bosseloo

De eerste helft van 2014 zal vervagen in mijn herinneringen als een periode waarin ik zeer weinig viste. Door omstandigheden had ik geen tijd en motivatie om avonturen te gaan beleven aan de waterkant. De lente kwam veel vroeger dan de voorbije jaren, en dit maakte mij onrustig. Die eerste dagen dat de temperatuur boven de 20 graden stijgt vind ik doorgaans geweldig. Je weet dat de natuur binnen de kortste tijd weer helemaal tot leven zal komen en ondertussen worden onze oerinstincten al geprikkeld op een andere manier. Weg met de wollen truien en lange broeken! Leve de spannende topjes, korte rokjes en blote buikjes!! Hoe meer zon, hoe meer inwendige onrust bij deze man. Ik verlangde er dan ook enorm naar om mijn hengels weer eens te water te laten. Maar mijn drang om te vissen moest getemperd worden tot einde mei, pas dan kon het gaan gebeuren. Deze driedaagse sessie leek een beloning voor het geduld dat ik de voorafgaande maanden niet had gehad, het was direct prijs...

Het was even geleden dat ik die verslavende adrenalinerush door mijn aderen voelde stromen. Die rush die hoort bij de zich steeds maar herhalende aaneensluiting van volle runs, kromme hengels, krakende weegklokken, flitsende fototoestellen,… . Meestal maak ik dit maar zelden mee, ik vis ook zelden op wateren waar dit mogelijk is, maar eind mei beleefde ik twee totaal geflipte dagen met mijn vismaat Michaël.

Op 48 uur tijd wisten wij 47 vissen te vangen, waarvan 10 stuks boven de 15kg, en twee maagdelijke exemplaren van boven de 20kg. Sprekende cijfers, doch nietszeggend zonder context. We visten twee dagen en een nacht op een vrijwel onbevist water van een Franse vriend. Het bestand is niet zo uitzonderlijk groot, maar relatief maagdelijke karpers zijn nu eenmaal gemakkelijk om de tuin te leiden. De vissen waren erg vlot aan te voeren met een combinatie van partikels, pellets en boilies.

Aan de aanbeten en de drills was duidelijk te merken dat de meeste vissen nog maar zelden geconfronteerd waren met hengeldruk. Vaak aasden de vissen gewoon door nadat ze gehaakt waren, maar eens contact werd gemaakt barste de hel los. Het hoogtepunt van deze sessie was voor mij de vangst van een maagdelijke schubkarper van net geen 24kg. Het was een grote vis, maar zeker niet moddervet. Groot geworden in de ongerepte natuur.

Doorgaans hou ik van een visserij die meer uitdagend is, maar we hadden slechts drie dagen de tijd en hadden beiden ook écht nood aan enkele dagen vakantie. Wij zijn onze Franse vriend dan ook heel erg dankbaar voor deze unieke kans!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE