06.07.17

Terugblik op een topmaand - Kevin Diederen

In mijn laatste report schreef ik al over de bizarre start op de afgraving waar ik na lange tijd van afwezigheid gelijk met mijn neus in de boter viel. Daar waar ik de maand mei eindigde op een high leek die trend zich nog een maand voort te zetten. Wekelijks plande ik een sessie in op de kraakheldere plas en daarbij probeerde ik steeds al in de middag aanwezig te zijn. Zo gaf ik mijzelf voldoende tijd en kans om de vis op te sporen. Een of meerdere rondes om het water lopen was een standaard ritueel voordat ik er überhaupt aan dacht om de spullen op de kruiwagen te lopen.
De eerste nacht van juni trof ik het goed met een flink gedaalde luchtdruk, flinke golven en van dat heerlijke visweer. Het nadeel was echter dat het merendeel van het bestand zich op leek te houden in een zone waar ik door een andere visser niet bij kon komen. Gelukkig bleek plan B in de vorm van Chod rigs in een versmalling waar de wind op stond ook te zorgen voor een tweetal vissen die op de kant komen. En met zowel een mooie twintiger als gave dertiger had ik weinig te klagen.
Een week later ging het echter compleet los. Na tijdens mijn eerste ronde met een visser gesproken te hebben leek het er op dat de vissen weinig trek hadden. Althans... dat was zijn invulling na een nacht zonder aanbeet. Amper tweehonderd meter verder zag ik echter flink wat activiteit en binnen korte tijd lagen de rigs dan ook exact daar. Het zou een van mijn meest bizarre en slopende sessies worden. In amper vijfentwintig uur bleef ik de activiteit volgen. Afhankelijk van de bodem op de maar liefst vijf verschillende stekken die zo mijn aandacht kregen viste ik daarbij met Chod of IQ D-rigs. Wat beiden in gemeen hadden was dat ik ze viste op een kant en klare leadcore leader die was voorzien van een Quick Change Round Swivel. Hierdoor kon ik snel wisselen en binnen korte tijd mijn rig aanpassen en weer ergens anders uitwerpen. Dit zorgde voor maar liefst zestien aanbeten met als kers op de taart een prachtig donkere spiegel. Dat ik tevreden maar gesloopt naar huis reed spreekt uiteraard voor zich.

De week na de "hark sessie" werd het weer haast tropisch en naast de vele zwemmers en zonnebaders was dit ook te merken aan de activiteit van de vissen. Na zoals gewoonlijk goed rondgekeken te hebben liet er al snel een vis zich foppen waarna het tot het inpakken stil bleef. De vierde en tevens laatste nacht van de maand leek het ook erg dood te zijn. Twee rondes liep ik rond de plas zonder ook maar een aanwijzing te krijgen. Na een paar uur rond kijken besloot ik daarom maar voor een centrale zone te gaan en drie hengels met chod rigs op wisselende dieptes te gaan. Vlak nadat ik in slaap was gevallen volgde een harde aanbeet. Slaapdronken drilde ik de vis en in eerste instantie leek het om een klein exemplaar te gaan die flink op de top beukte. Voor het net werd ik echter aangenaam verrast toen het om een van de grote spiegels van het water bleek te gaan. Na het maken van enkele foto's met de zelfontspanner kroop ik met een glimlach de slaapzak in. Wat een maand bleek juni te zijn!
Nog voordat de wekker ging werd ik nog twee keer gewekt door een gillende Delkim. Een strakke schub en midden dertig wegende spiegelkarper sloten de wekelijkse sessie af.

Na in korte tijd zo'n succes te hebben gehad begon er een gevoel van verzadiging op te komen. De drive om door te gaan voor de paar resterende grote vissen maakte plaats voor kriebels. De maand juli startte en ik struinde ineens een compleet ander watertype af. De drie ponders en big pits maakten plaats voor een lichte penlat en centrepin. Op zicht koos ik mijn vissen uit... En die waren niet groot of bijzonder mooi te noemen. Maar de visserij bleek een aangename afwisseling en te zorgen voor een berg penplezier.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE