21.03.17

Succes op de Spinnarig - Hielke Meijer

Lang weekend in maart

Met een grote grijns op mijn gezicht check ik de weer app op mijn telefoon. Zo’n maand geleden kon ik niet vermoeden dat mijn verlofaanvraag voor een lang weekend in de tweede week van maart zo ontzettend goed zou uitpakken. De volle maan was ingecalculeerd, maar op een stabiele luchtdruk en een heerlijk voorjaarszonnetje kon ik alleen maar hopen.

Wanneer ik die vrijdagmiddag voor mijn eerste nacht aankom aan het water zit er slechts één andere visser. Gelukkig op een stek ver van de ondiepe kom die ik in gedachten heb. Ik besluit rustig naar de stek te lopen en eerst mijn ogen eens goed de kost te geven alvorens ik de spullen van de kar trek. Met de polaroid bril op de neus tuur ik over het water. Het duurt niet lang voor ik de eerste zonnebadende vissen tref. Ik besluit de vissen niet direct te verstoren en kies ervoor de hengels op iets dieper water te positioneren. De nacht beloofd behoorlijk koud te worden en ik hoop de vissen op te vangen als ze weer dieper water gaan opzoeken. Net als ik de slaap heb gevat vraagt mijn beetverklikker om aandacht. Een korte dril volgt en niet veel later ligt er een kleine schub op de mat. Hoewel niet één van de toppers ben ik zeker tevreden met dit resultaat. De nacht verloopt verder rustig. Nog voor het eerste licht heb ik beide hengels daarom tegen een bevroren plu staan en voorzie ik twee spinnarigjes van verse Banoffee pop-ups gesoaked in de nieuwe Scopex Supreme Goo. Nog voor dat de zon de boel weer opwarmt wil ik de hengels scherp hebben liggen op de positie waar ik de dag ervoor de vissen had zien zonnen. Twee bakken koffie verder volgt al een aanbeet. De vis neemt gelijk veel lijn en lijkt op zoek naar de rietkraag. Gelukkig weet ik de vis tijdig te keren. Een mooie dril volgt en na enkele spannende minuten weet ik een prachtige dikke schub te landen. Na wat platen te hebben geschoten pak ik tevreden de boel weer op de kar. Een perfecte eerste nacht!

Een dag later zit ik alweer vroeg in de auto onderweg naar de waterkant. Tijd voor de tweede nacht. Bij aankomst zit er helaas iemand te vissen in de ondiepe kom. Ik ga even langs om poolshoogte te nemen. De visser in kwestie heeft niets gevangen en dat geeft wat onzekerheid. Zouden de vissen vertrokken zijn? Of geschrokken van de lijndruk? Of heeft de bewuste visser gewoonweg te veel voer gebracht? Hoewel hij op het punt staat de boel in te pakken besluit ik hoe dan ook die stek ’s nachts niet te bevissen. Ik wil de vissen de kans geven zich er veilig te voelen. Net buiten de kom vis ik die nacht op iets dieper water. Pas tegen 06.00 uur ’s ochtends word ik wakker van de wekker. Helaas geen actie gehad, maar ik heb goede hoop op de ochtenduren. Ik verander niets aan de tactiek van de vorige keer en werp nog voor zonsopkomst twee single pop-ups naar de plek waar ik verwacht dat de vissen dadelijk weer gaan zonnen. Rond 09.00 uur word ik wat onrustig. De zon doet al ruim twee uur haar werk en ik had eigenlijk al een aanbeet verwacht. Ik loop wat heen en weer op zoek naar activiteit wanneer plots een beetverklikker twee piepen geeft. De strakke lijn verklapt een aanbeet. Snel gris ik de hengel uit de steun. Een korte dril volgt met een nauwelijks knokkende vis. Eenmaal in het net verbaas ik me over het formaat van de vis. Een hele deftige spiegel ligt uitgeteld voor me. Ik onthaak de vis en hang haar in een bewaarzak even weg. De rig is nog prima en ik voorzie deze snel van een nieuwe pop-up. De hengel ligt binnen enkele minuten weer op zijn plek. Terwijl ik wat appjes verstuur naar vrienden om ze te plagen met het nieuws hoe goed mijn vrije maandag begonnen is krijg ik weer een aanbeet. Vol ongeloof sta ik binnen een half uur weer met een krom en krakend stuk carbon in mijn handen. Deze vis heeft er beduidend minder zin in en laat me alle hoeken van de ondiepe kom zien. Na een heftige strijd schep ik uiteindelijk een dikke schub. Wanneer ik goed kijk, besef ik me dat ik de top schub van het water in het net heb. Ik ben het jaar wel eens slechter begonnen! Snel app ik Thijs met de vraag of hij platen wil komen schieten. Thijs arriveert en heeft twee glazen en een flesje champagne meegenomen. Prachtig! We toosten samen op de fantastische ochtend en schieten daarna wat platen.

De komende periode zal ik zeker nog enkele keren terugkeren naar de kleine put. Er zwemmen nog een drietal hele mooie spiegels die ik maar wat graag zou vangen. Voorlopig echter kan ik met een voldaan gevoel terug kijken naar een geslaagd lang weekend!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE