31.08.16

Solo Down South - Bart van Bezouw

Een twee weken durende vakantie van mijn vriendin met haar vriendinnen bleek het sein voor mij om een flink lange trip te plannen. Normaal gesproken vis ik slechts korte sessies en verblijf ik voornamelijk in noord tot midden Frankrijk. Veel verder rijden is simpelweg niet rendabel. Vriend en mede Korda Man Daniel Takken werd gestrikt als partner in crime en gezamenlijk bedachten we een masterplan om samen twee weken down south te gaan richting de machtige Rhône. Een droomhuis dat op het pad van Daniel kwam gooide echter roet in onze gezamenlijke visplannen. Zijn spaarzame vakantiedagen gingen op aan het huis en belemmerde de kans om samen weg te gaan. Na enig overleg met mijzelf besloot ik er een solo-trip van te maken. Minder praktisch, minder gezellig maar wel een groot avontuur. Via een Noord Frans schubje en een paar Saone karpers onder het genot van een BBQ met Arjan (Vortex) Verkoelen kwam ik aan op de Rhône. Ik beviste een gave stek bij een barrage en wist na een lijnbreuk mijn eerste Rhône karper in het net te trekken. Ik had inmiddels de Subbraid vervangen door Apex om zoveel mogelijk contact met de bodem te vermijden. Dit leek te lukken en leverde me een fraaie schub op. Na enkele plaatjes in het ochtendlicht gleed hij vol kracht weer de kolkende massa in. De tocht werd voorgezet en na een klein schubje van een nachtzone vol met muggen draai ik de auto de route de soleil op. Daar kom ik al snel tot de conclusie dat reizen op de route de soleil op de drukste zaterdag van het jaar geen succes is. Vermoeid en in 35 graden met een brandende zon aan de hemel zakt de moed wat in de schoenen. Wellicht een bekend gevoel voor Frankrijkgangers. Geen enkele stek lijkt meer een serieuze optie en na 2 uur in de omgeving gereden te hebben was mijn motivatie tot een dieptepunt gedaald. Een stek in de schaduw en met een windje bleek de plek om uit te pakken. Een uur op een stoel en 2 liter water verder ben ik weer enigszins opgeknapt en besluit ik de spullen voor de nacht uit te pakken. Een nacht met goede slaap en geen vis volgt maar de motivatie is weer helemaal terug. Ik bevoer 4 stekken in de omgeving en heb na een dag rijden het gevoel dat ik elk paadje richting de rivier in ben gereden, een nuttige investering voor de rest van de sessie. In de opvolgende nachten wissel ik een incidentele blank af met nachten van 1 tot 3 vissen. Een simpele rig van 25cm N-Trap Soft 30Lb, een Wide Gape x maat 4 en een line aligner zorgen voor perfect gehaakte vissen. Gezien de stroming vis ik 8 en 10 ounce loden aan een hybrid leadclip. Een perfecte combinatie.

Ondanks dat ik met regelmaat vissen vang heb ik het gevoel dat er veel meer te halen is en besluit met de boot een flink eind rivier af te varen. De 4pk buitenboordmotor knort er vrolijk op los en na een dag varen tref ik in een verlaten baai een waanzinnige hoeveelheid vis. Het formaat lijkt niet mega maar de aantallen liegen er niet om. Ik zoek een strategische plek om de auto achter te laten en vertrek met alle spullen in de boot richting stek. De 18 uren die volgen blijken één van de geksten uit mijn vissersloopbaan. Ik krijg bijna 25 aanbeten en vang circa 20 vissen. Meerdere dubbelruns en zelf een triple run maakt het tot een hectische gebeurtenis. Zeker omdat elke vis met de boot gehaald moet worden omdat ik de hengels over een giga wierbed heen vis. De meeste vissen worden in de boot onthaakt en weer teruggezet zodat ik de hengel meteen weer terug kan leggen. Wat de zaak wat complexer maakt is dat de eerste 20 meter slechts 20cm diep is. Het bewaren van een vis voor een foto is dus haast onmogelijk. Een dubbelrun op film en een kort filmpje van een schubje zijn de enige herinneringen aan de nacht. Het formaat van de vis was klein maar ik verwacht dat de dikke vissen niet ver weg zijn. Ik besluit 500m verderop uit te pakken en laat 15kg voer achter op de aanbeten stek. Die nacht vang ik slechts 1 vis en word ik wakker met een opkomende mistral. Omdat ik de stek met de boot moest bereiken en dus ook weer terug moest varen gooi ik in hoog tempo de boot vol. Inmiddels staan de schuimkoppen op het water en wordt de terugtocht een steeds minder aanlokkelijk verhaal. Het werd een spannend half uur varen maar uiteindelijk kon ik veilig weer aan wal stappen. Met nog 2 nachten te gaan leert een korte blik op de weersverwachting dat de aangevoerde stek geen optie meer is. De mistral zou 3 dagen aanhouden. Aangezien er geen goede alternatieven zijn besluit ik de sessie af te sluiten met 2 nachten in Noord- Frankrijk. Ik zie een bak van een schub zwemmen maar haak helaas enkel kleintjes. Met een volle baard en een (rode) kop vol verhalen keer ik terug naar huis.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE