11.06.14

Op naar het onbekende - Bart van Bezouw & Daniel Takken

Op een regenachtige dinsdagmiddag parkeer ik mijn auto in een krap parkeervak, aan de zuidoost kant van de stad Groningen. Als ik even verderop een portiekje in loop gaat de deur al open en verschijnt mijn makker Bart in de deuropening.
Ik loop het huis in en aanschouw de chaos. De keuken ligt bezaaid met emmers, tassen en zakken vol voer en voedsel. Voor ons gaan er twee pizza’s de oven in en een klein uurtje later stouwen we het laatste spul in de auto’s en geven we gas. Waarheen? No one knows..
We hebben een aantal wateren op de korrel, waaronder een aantal kanaalstukken en enkele grotere etangs. Bart heeft 6 dagen tot zijn beschikking, ik iets meer. We rijden daarom met twee auto’s.
We zijn de provincie nog niet uit of de hemelsluizen openen zich royaal. Vele hectoliters water roffelen op het blik en het zicht en de grip op de weg hebben er zwaar onder te lijden. Gelukkig klaart het weer in Belgie op en kunnen we droog de weg vervolgen. Diep in de nacht arriveren we bij het kanaal, rijden enkele stukken af en voeren een tweetal stekken vast aan.
Compleet K.O. vallen we bij het eerste daglicht in een diepe slaap.
De volgende dag rijden we langs enkele backup wateren en ook daar wordt alvast gevoerd. Omdat we relatief kort de tijd hebben, is het snel kunnen schakelen van water en stek van groot belang. Tijd om te wachten tot het tij keert hebben we immers niet.
Van Kevin hebben we een aantal nieuw te lanceren producten meegekregen om te testen. Ik tuig twee hengels op met ‘hufterleader’, de nieuwe XT Snagleader in 65/00. Dit vanwege enkele serieus ogende rotsblokken in de kant en de aanwezigheid van heel veel mosselen. De risicohengels worden daarom voorzien van deze super slijtvaste leader. Een eenvoudig safety ‘shocker’ systeem maakt de setup af.

Voor maximale efficientie vissen we op het kanaal een meter of 600 uit elkaar. Contact houden we via portofoons, en als s’avonds de hengels eindelijk op de steunen liggen kunnen we beiden tevreden achterover leunen.
Die avond ontvouwt zich een waar spektakel. De vissen hebben het voer duidelijk gevonden en het gaat op een gegeven moment erg hard. S’morgens vroeg bliepen we elkaar op en maken afspraken over het fotograferen. Met allebei een bak in de safety sling zijn we door het dolle heen, en na de fotosessies en het opruimen rijden we in jubelstemming achter elkaar aan naar de bakker.
De komende vier nachten gaat het op verscheidene andere stekken en wateren beduidend minder hard, maar er komen desondanks nog enkele schitterende vissen op de mat.

Bart verdwijnt op maandag weer richting Groningen, terwijl ik besluit om nog een tweetal nachten te investeren in nieuwe stekken. Het voornaamste doel is heel veel kilometers maken en zoveel mogelijk opties bekijken voor de toekomst. Het vissen op openbaar water vergt veel investeringen, en dergelijke ontdekkingstripjes kunnen van onschatbare waarde blijken tijdens latere sessies.
De twee nachtjes vis ik op verschillende sluisvakken van een kanaal, en in totaal kan ik nog 6 prachtvissen aan mijn lijstje toevoegen.
Woensdagavond 4 juni draai ik total loss de straat in. Achterin de bak ligt een berg kletsnatte, stinkende, groene zooi. Uiteraard begon het deze morgen om 5 uur te gieten van de regen, waardoor ik in de stromende regen heb moeten inpakken.

Met ruim 2500 extra kilometers op de teller, 2 geheugenkaarten vol foto’s en een schatkist aan nieuwe herinneringen sluit ik dit hoofdstuk.

Au revoir,

Daniel Takken & Bart van Bezouw

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE