24.10.17

Oktoberdagen in Frankrijk - Tijmen van der Sande

Normaal hangt er rond mijn trips naar het land van stokbrood en dikke karpers toch een soort prestatiedruk. De uitgekozen wateren hebben immers vaak een interessant bestand en je hebt maar een beperkte tijd om je slag te slaan. Deze keer was het echter totaal anders. Vrij plots bleken de uren voor een project waar ik mee bezig was op, en dus had ik ineens een paar dagen vrij. Ideaal voor een korte trip richting Frankrijk! Lekker een paar dagen mijn hoofd verzetten, genieten van het aangekondigde mooie weer en wellicht een biertje zo nu en dan. Het toeval wilde ook nog eens dat mijn vismaat Tijs vakantie bleek te hebben en ik via Facebook getipt werd over een leuk water op rij-afstand voor een driedaagse sessie. Dat ging soepel!

Er wordt gekozen voor een rivier en een kleine plasje waarover we getipt zijn. Een kennis is er ruim 8 jaar geleden eens geweest en heeft er enorm goed gevangen. Hoe de situatie nu is weten we niet, en waar (en of) we de vergunning kunnen krijgen heeft ook nog wat vraagtekens. Gelukkig krijgen we bij onze 3e en laatste optie te horen dat ze ons aan een vergunning kunnen helpen. Dus de juiste papieren worden ingeslagen en we zetten koers naar de rivier.

Het plan is om 2 dagen de rivier te bevissen en ondertussen het plasje aan te voeren voor de laatste 24 uur. Terwijl ik tijd investeer op het water om de juiste stekken te zoeken heeft Tijs zijn hengels al lang en breed verdeeld tussen het talud en vaargeul. Amper een uur na aankomst zie ik in mijn ooghoek een van de hengels van Tijs dubbelklappen en staat hij de eerste vis van de sessie te drillen. Een indrukwekkende spiegel van net geen 19kg wordt tijdens een hoop “oehs” en “ahhs” van wandelaars op de foto gezet. Dit belooft wat voor de rest van de sessie.

De arrogantie dat we die rivier weleens even zullen gaan leegtrekken wordt meteen afgestraft met een blank. In eerste instantie willen we verkassen maar verderop blijken ook enkele andere Nederlandse karpervissers 3 dagen geblankt te hebben en de alternatieve stekken zien er weinig interessant uit. De uiteindelijke keuze om te blijven zitten levert helaas niets op, behalve dat we vanaf dit punt makkelijk kunnen verkassen naar het plasje. Dus de derde dag zijn we mooi op tijd op stek waar de mix van verschillende soorten en maten boilies te water zijn gegaan. Omdat we hier genoodzaakt zijn om dicht tegen obstakels en struiken aan te vissen worden alle Spinner-Rigs voorzien van X-rated Krank haken. Hiermee kunnen we voldoende druk zetten om de vissen uit de takken te houden.


Eigenlijk vrijwel meteen begint het te lopen en tegen het avondeten hebben we samen 10 vissen van allerlei soorten en maten gevangen. Voor de nacht verkassen we naar een andere stek, met het idee de dagstek wat rust te geven en daar de volgende ochtend nog een paar uurtjes terug te keren voordat we naar huis rijden. Met distance sticks zorgen we ervoor dat we (ook ‘s nachts) super strak tegen de overhangende struiken van een eiland kunnen vissen. Terwijl we onze spullen opbouwen aan de nachtstek komt er een colonne Fransozen (die ‘s middags al erg onder de indruk bleken van onze vangsten) onze dagstek enteren. Dus helaas valt ons plan om de volgende dag terug te keren in duigen. Gelukkig weten we die nacht nog 14 vissen bij te vangen en lijken onze Franse vrienden het met 1 of 2 aanbeten te moeten doen. Alsof we kunnen toveren komt een van de Fransozen kijken hoe, waar en met wat we vissen. Ik geef hem wat Essential Cell boilies mee en hij vraagt (echt waar!) of hij 2 meter naast mijn stek mag gooien. In gebrekkig Frans antwoord ik hem dat ik het prima vind omdat we toch zo naar huis gaan, en niet veel later zie ik zijn lood richting mijn stek verdwijnen. Zoals ik al verwacht had land het lood enkele meters verder van de struiken af dan mijn rig, en niet veel later haakt die rig nog een prachtige afsluiter van de sessie. Zonder prestatiedruk, en toch dè sessie met het beste gemiddelde tot nu toe. I love it!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE