24.10.16

Nieuwe visgronden - Nick Turelinckx

Herfst, dé periode van het jaar waar veel karpervissers naar uitkijken. Dalende watertemperatuur en stormachtige wind zorgen dat het zuurstofgehalte van het water omhoogschiet en daarmee ook de eetlust van de karpers toeneemt.
Perioden met nazomers stil weer (vaak met hoge druk en magere vangsten) worden afgewisseld door het onstuimig weer waarbij de vangkansen beduidend stijgen. Daarom geef ik ook het advies om die elementen te trotseren om jou slag te slaan.

Met dit in het achterhoofd zette ik koers richting het franse land voor een totaal nieuw avontuur. Het gros van de wateren die we normaliter zouden bevissen reden we in een snel tempo op de route de soleil voorbij. De nacht verliep erg goed en tijdens het volle ochtendgloren arriveerde ik aan het water. Hier gaat het dan gebeuren denk ik bij mezelf terwijl ik nog maar eens in de gaten krijg wat voor een magische sfeer hier wel rond hangt. Het is moeilijk te beschrijven maar als je een beetje karpervisser bent snap je dat gevoel wel. Een bepaalde atmosfeer die in de lucht hangt. Je voelt het als het ware aan je dikke teen dat herfst in de volle gang is.
Het wisselen der seizoenen is een groots gebeuren en we staan er werkloos op toe te kijken. We zien de bomen dag na dag verkleuren. De natuur werkt zo geruisloos,zo perfect,zo fijn. Dan besef je dat we als mensen toch oh zo klein zijn. Goed terug naar de sessie,ik maak snel de grand tour en voer naar mijn mening snel een aantal interessante stekken aan. Deze ga ik dan de komende paar dagen systematisch afvissen om zo een beeld te krijgen hoe de vissen zich op dit water verplaatsen.

Tijdens de eerste nacht vang ik tegen alle verwachtingen in toch een mooie spiegel, een klein maar attractief aas gesoakt in almond goo gepresenteerd met een combi rigje deed de klus. Ochtends tijdens het ontbijt zie ik in mijn rechter ooghoek een vis draaien , ik besluit dan ook direct om een choddy richting deze vis te lanceren. En ja hoor... binnen no time ligt er een weer een mooie vis op de mat. Snel fotograferen, de spullen inpakken om dan vervolgens koers te zetten naar de eerste voerstek. Eenmaal op de stek aangekomen probeer ik zo snel mogenlijk de hengels te positioneren,rechter hengel plaats ik op een minuscuul taludje en de linker gaat richting overkant op een iets harder stukje bodem. De nacht verloopt erg rustig en het moet pas tegen de ochtend zijn dat ik een aantal bliepjes krijg op de rechter delkim. Ik gris de hengel uit de steunen en maak contact met de vis. Voor ik het weet waan ik me in een bitter gevecht waarbij mijn tegenstander geen genade toont. De tijd tikt langzaam voorbij en er lijkt geen einde aan te komen, tot op zeker moment ik weet wat lijn te winnen. beetje bij beetje komt deze strijder dichterbij. Uiteindelijk weet ik deze berensterke vis in mijn net te loodsen. Erg voorzichtig til ik deze prachtige karper op de mat, en maak een buiging uit respect voor dit magnifiek beest. Snel ontdoe ik hem van de vlijmscherp krank haakje en vervolg mijn ritueel door de vis te wegen en te fotograferen.

Daarna neem ik afscheid en met een paar gracieuze bewegingen zie ik de rijen in het diepe verdwijnen. De ketel gaat snel het vuur op want mijn lichaam schreeuwt om een beetje cafeïne. Zo mijn zintuigen staan weer op scherp en al snel ben ik weer ingepakt om richting de tweede voerstek te rijden. Ik bulder met mijn auto over de naar mijn mening veel te smalle landwegen. De wagen gaat van links naar recht het lijkt wel of hij gewoon meeshut op de beats die uit de speakers knallen. Waneer ik aan kom op de stek voor de voorlaatste nacht merk ik op dat het heel wat rustiger is dan de dagen voordien. Over deze nacht kan ik erg kort zijn buiten een aantal brasems en een zeelt gebeurde hier helemaal niets bijzonders. Dit hoort er nu eenmaal bij als je op onbekend terrein aan de slag gaat……
Snel inpakken en op naar de stek voor de laatste nacht. Het eerste wat me opvalt is dat de voerstek aan de overkant bulkt van de activiteit, snel even omlopen en kijken wat er zich allemaal afspeelt onder water. een aantal vissen zijner mee bezig om de hele oever zone om te ploegen lijkt me. Ik tuig mijn hengels op en monteer snel twee verse combi rigjes en drop de hengels zo stil ik kan links en rechts van de voerstrook om zo toch kans te maken op de iets wat betere vissen uit het clubje…

Mijn eerste mok koffie is nog niet leeg en de stow bobby knalt al tegen de blank aan, heerlijk dit.
Na een mooie dril kan ik dan ook een hoog gebouwde schub in het net loodsen. “Dit is er wel eentje van formaat Nick,denk ik bij mezelf. Snel wegen en fotograferen zodanig dat deze bak weer terug kan. Nog een aantal vissen bezoeken die nacht mijn landingsnet, en met een heerlijke bak koffie en wat franse chansons die uit mijn reisradiootje klinken geniet ik van mijn laatste uren in het franse land.
Het is mooi geweest en bedank de karpergoden om dat ze mij weer uiterst goed gezind geweest zijn met een paar echte parels die ik niet snel zal vergeten.

Ik neem afscheid van het water en keer terug richting België, richting realiteit, naar vrouw en kind die beide op me wachten.





News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE