01.11.18

Najaar aan de rivier - Nick Turelinckx

Het is woensdag avond en ik neem afscheid van mijn gezin, ik start de wagen en leg een lekker plaatje op. Na een voorspoedige rit arriveer ik in het centrum van een Franse grootstad gelegen aan de rivier. Ik parkeer mijn wagen en breng eerst de lokale bakker een bezoekje om mezelf op wat Frans lekkers te trakteren. Ik sta op de brug en kijk uit over het brede stuk rivier dat er zeer idyllisch bij ligt deze morgen. De rivier is gesluierd door de waterdamp in de verte hoor ik de reigers krijsen. Wat kan het leven toch mooi zijn denk ik bij mezelf terwijl er plots uit het niets een mooie karper rolt in het midden van de rivier, iets later nog één… Een zeer belangrijk gegeven want dit stuwvak is eigenlijk wel groot te noemen. Ik wandel in een rustig tempo terug naar de wagen en trek de op voorhand geladen Barrow eruit.

In no time sta ik op de plaats der delict en positioneer mijn hengels waar de vissen zich lieten zien. Als de avond valt zit ik verbaasd op mijn stretcher en kijk naar mijn hengels die er levenloos bijliggen. Ik maak nog snel één korte wandeling naar de wagen om de voerboot te halen zodanig dat ik de hengels voor de eerste nacht perfect kan inleggen op de dieptemeter. De nacht brengt me relaas en een aantal mini meervallen later kan ik dan mijn eerste karper van de trip verwelkomen. Doordat de meervallen hoogstwaarschijnlijk al mijn voer hebben opgeruimd, schroef ik de voerhoeveelheid een beetje op. Tegen het middag uur liggen alle hengels weer spot on. Ik zit in mijn bivvie en merk dat er langzamerhand een frisse bries opsteekt vanuit het noorden ik check mijn weersapp en kom al snel tot de conclusie dat deze wind de rode draad doorheen mijn sessie gaat worden. Niet de meest optimale omstandigheden maar oké we zullen er maar het beste van maken praat ik op mezelf in.

De nacht valt en er heerst een bizar sfeertje op en rond de rivier. Zou dit een voorbode zijn van wat gaat komen. Ik duik de slaapzak in en gun me wat welverdiende rust. Plots uit het niets gaat de hengel in de vaargeul ervandoor en al snel sta ik in contactact met iets wat niet te stoppen lijkt. Ik denk bij mezelf dat ik weer een meerval gehaakt heb en dril de vis gewoon rustig af. Tot deze in de kant voor het net draait en mijn vissershart een slag overslaat ik heb hier dan ook te maken met een riviergigant in de vorm van een dikke spiegel. Gelukkig doet de vis niet al te gek en zit de wide gape x goed diep in het vlees . als even later de vis op de mat ligt besef ik pas wat ik gevangen heb. Normaal wegen we niet zo veel vissen meer, maar voor deze maak ik graag een uitzondering. De naald gaat mooi richting het magische getal en net over de twintig kilo houd ie halt. Ik leg de vis even in de sling en maak het foto materiaal klaar. Het lukt me aardig om deze vis op de gevoelige plaat te zetten en even later geniet deze weer van zijn vrijheid.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE