18.04.17

Maarts succes - David Wouters

Het is begin maart als we met een deel mensen een social maken op een idyllisch watertje in de Houthalense bossen. De opzet is om lekker wat bij te praten en op gepaste wijze ook nog een paar hengels te water laten. Want wat doen vissers nu liever dan vissen?
Na de kids in bed gestoken te hebben na een lange werkweek, kom ik vrij laat ter plekke. Het huisje aan het water leent zich prima om gezellig bij te praten onder de charme van het open haardvuur. De uren vliegen dan ook voorbij. De naderende regenzone doen me toch besluiten om tegen 23u30 een uithoekje van het water op te zoeken om de nacht door te brengen. De tempest staat juist als de eerste regendruppels het wateroppervlak raken. Wist ik veel op dat moment dat het niet meer zou ophouden tot zondag.

De hengels zijn echter nog opgetuigd van een kanaalsessie, dus die moet ik ook nog allemaal hermonteren voor ik aan vissen kan denken. Lichtje loodjes zijn hier op zijn plaats. Op één hengel gaat de vertrouwde longshank, op de andere monteer ik een spinna variant.
Daar de watertemperatuur nog erg koud is, heb ik wat pellets gecrushed en die op voorhand rijkelijk voorzien wat van Goo. Alles rijkt en proef naar Pineapple. Vis prikkelen tot een opname op deze donker veenbodem zonder een verzadigingsmoment is de achterliggende gedacht. Om half één ligt alles dan eindelijk in positie. Ik val als een blok in slaap….

Verward word ik in het aardedonker wakker van enkel delkim tonen. De waker kruipt tot tegen de blank om wat op en af te dansen. Ik onderdrukt een lichte zucht daar ik minimaal lijn het uitstaan en dus vrees voor een brasem. Voor ik mijn laarzen inschuif trek de hengel hoepelrond en gaat de beetmelder in overdrive. Niet veel later kan ik het net onder een mooie spiegel schuiven. De spinna zit mooi vergrendeld recht in de onderlip. Het is bijna licht dus ik laat de vis even uitrusten in een sling. Dit geeft me even de tijd om het fotomateriaal klaar te zetten.

Als iedereen wakker is, verneem ik tot mijn verwondering dat dit de enige vis van de nacht is. Het huisje is de uitvalsbasis voor de gezellige social en daar Roel naar huis moet, palm ik de stek lekker in. De daguren leveren misschien alsnog een aanbeet op. Als de spaghetti klaar staat om geserveerd te worden, zien we de rechter hengeltop krom trekken. Bij de aanvang van de dril, blijft mijn lijn steken achter een bos rietstengels wat me belangrijke tijd kost om boven de vis te komen. Tien meter voor de plek des onheil besef ik dat de vis zich al ontdaan heeft van de haak via een onderwater boomstronk. Het recuperen van de spinna is de enige troostprijs. Ik baal daar de vis echt goed aanvoelde. Maar dit wordt vrij snel weer vergeten door de eerdere bonus vis en alle karperverhalen die voor de gelegenheid weer uit de oude doos komen…

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE