05.05.15

Lentekriebels - Pieter Bosseloo

Het was lang uitkijken naar de lente. Plots was ze daar, en op het moment van schrijven zijn de vissen op erg ondiepe waters al tegen de paai aan. Ik moet mij haasten naar de waterkant, om toch nog enkele degelijke sessies op een van mijn thuiswateren te doen.
De vissen op mijn kweekvijvers vertonen al aardig paaigedrag. Geweldig om al die prachtige spiegeltjes te observeren terwijl ze driftig achter elkaar zwemmen. En tussendoor vreten ze hun buikjes vol.
Dit kweekproject is ook een van de redenen dat ik dit voorjaar nog maar weinig aan het vissen ben geweest, jammer genoeg. De enkele sessies die ik viste waren er op kleinere ondiepe waters, waar ik best wel wat actie heb gekregen. In tegenstelling tot de vorige jaren heb ik dit seizoen nog geen enkele boilie in het water gegooid zonder dat ik ook ging vissen, geen voorvoederen dus. Dit heeft natuurlijk één groot voordeel; kosten, tijd en moeite gespaard. Dit vraagt natuurlijk om aanpassingen in de visserij. In de GOO gesoakte pop ups hebben veel van mijn voorjaarsvissen tot een aanbeet verleid. Experimenteren met haakaas heeft mij weer eens duidelijk gemaakt hoe snel (aas)voorkeuren kunnen veranderen, het wisselen van verschillende soorten attractief haakaas bracht snel extra vissen op de mat. Maar al te vaak merk ik dat er visactiviteit is op een breder aangevoerde plek, maar ik moest ook vaak het onderste uit de kan halen om toch aanbeten te forceren. Zeer compacte en attractieve PVA-netjes of gewoon een single pop up, bleken over de hele lijn een stuk productiever dan wanneer ik wat verspreid bijvoerde. Ik heb voor mijzelf dan ook de conclusie getrokken dat een sessie van enkele daguren onvoldoende tijd geeft om de ‘voer’stek te activeren en zo voedselnijd te creëren.

Op dit moment kijk ik vol verlangen uit naar die enkele voorjaarsessies op één van mijn favoriete grotere waters.

Ik wens jullie allen een dikke vette voorjaarsbak!!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE