18.01.16

Instant wintervissen - Hielke Meijer

Eindelijk winter! Niet dat ik sta te springen om een Elfstedentocht, maar nu het buiten echt winters aanvoelt lijken de karpers zich ook eindelijk weer ‘normaal’ (lees voorspelbaar) te gedragen. In de afgelopen periode kon ik mijn draai aan de waterkant maar niet vinden. Om me heen zag ik met enige regelmaat nog vissen gevangen worden, maar door gebrek aan tijd en ideeën lukte het mij maar niet de vis te lokaliseren en ook winterholdings bleken vaak nog, mede door het veel te zachte winterweer, onbewoond. Nu de watertemperatuur eindelijk echt gezakt is kunnen bruggen, duikers en overhangende struiken wel weer ware verzamelplaatsen worden van passieve karpers. Eenmaal zo’n verzamelplaats gevonden kan het soms zelfs vrij eenvoudig zijn om in korte tijd enkele vissen te vangen. Op pad dus!

Het mooie aan wintervissen blijft voor mij de rust aan de waterkant. Zelfs de doorgaans druk beviste wateren zijn nu vaak verlaten. Daarnaast blijft een winterkarper vangen toch altijd iets magisch. Ik kies er in de winter bewust voor om relatief ondiepe, kleine wateren met een goede bezetting te bevissen. Iets dat toch wel van groot belang is voor het instant wintervissen. Meestal zoek ik op dit soort wateren naar wat grotere struiken en takken die over en onder water hangen om hier vervolgens zo kort mogelijk tegenaan te vissen. Vaak kost het me enkele worpen, maar dan heb ik beide hengels wel gemarkeerd en op de lijnclip en is het vanaf dat moment makkelijk de stekken opnieuw aan te gooien. De lijnclip en marker elastic gebruik ik heel veel tijdens deze manier van vissen. Het is me namelijk al vaak opgevallen dat wanneer vissen zich schuilhouden onder overhangende takken en struiken je hier strak tegen aan moet vissen. Een halve meter te kort betekend meestal al geen aanbeten meer. Om te voorkomen dat ik mijn montage in de struiken gooi maak ik daarom gebruik van de lijnclip op mijn spoel. Door de lijn ook nog te voorzien van een klein stukje marker elastic kun je na een aanbeet je lijn snel weer op dezelfde positie clippen en opnieuw inwerpen. De visserij zelf is verder vrij simpel te noemen. Ik voer nauwelijks of niets bij en maak gebruik van opvallend haakaas. Deze geef ik zoveel mogelijk extra attractie mee door ze te voorzien van een flinke lading Goo. Verder gebruik ik voor deze visserij het liefst een laag aangeboden pop-up montage. De Multi rig is hier erg geschikt voor. Op deze manier heb ik net iets meer vertrouwen dat mijn rig goed gepresenteerd is, ook wanneer er eventueel wat troep op de bodem aanwezig is.

Afgelopen paar weken heb ik zo enkele potentiele winterholdings afgevist. In de eerste sessie was het gelijk raak. Een prachtige, maar wel heel kleine schub, ging er met de eer van door. De seizoenopener van 2016. Nog voor ik de hengel in de steun had liggen had deze gretige kleuter zich al gehaakt. Ik heb wel eens langer moeten wachten op mijn eerste aanbeet in een nieuw jaar. De aanbeet daarna komt eveneens vrij vlot, maar schiet na kort contact los. In mijn enthousiasme heb ik de haak niet goed nagekeken en deze bleek, na binnen draaien, niet zo scherp meer als zou moeten. Nog voor de hengel echter weer voorzien is van een nieuwe rig loopt mijn andere hengel af. Wederom een schub en deze keer iets groter dan zijn voorganger. Hooguit een uur gevist en al drie aanbeten! Helaas volgt er in het daaropvolgende uur geen actie meer en ik besluit nog een kop koffie te maken en daarna voldaan richting huis te gaan. Hoewel de vissen geconcentreerd op één plek liggen zijn de aasperiodes vaak maar kort in de winter. Een uur geen aanbeet is voor mij daarom het teken om te verkassen of om huiswaarts te keren. Zo hou ik het wintervissen ook leuk en aangenaam. Enkele dagen later zit ik wederom aan de waterkant. Ook nu volgt de eerste aanbeet weer snel. Hoewel ik wat meer tijd en worpen nodig heb gehad om de hengel op de juiste plek te krijgen lijken de vissen zich hier niets van te hebben aangetrokken. Binnen het uur ligt er een mooie spiegel op de mat. Ook nu valt echter op dat de aastijden maar kort zijn. Er volgt die middag namelijk geen aanbeet meer. De volgende ochtend heb ik gelukkig nog wel eenmaal succes. Nadat de eerste stek niets opleverde is het op stek twee binnen 10 minuten wel raak. De tot nu toe mooiste van 2016 meldt zich. Een prachtige spiegel met een gave knik boven de kop valt voor een roze squid stinker. Na wat platen te hebben geschoten wordt de vis teruggezet en blijf ik achter met een glimlach van oor tot oor en 10 compleet gevoelloze vingers. Nog een koffie om weer op te warmen en op naar huis! Mijn start van het nieuwe jaar kan niet meer stuk!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE