30.12.16

Het tweede deel van het najaar - David Wouters

Het eerste nachtje van oktober ben ik vrij laat aan de waterkant. De nachten worden weer gevoelig langer en ik moet alles in het donker inleggen. De gps op de dieptemeter is nu wel erg makkelijk om de kleine open plekjes iets makkelijker terug te vinden. Wanneer ik terug kom met de derde hengel, krijg ik plots een serie piepen. Ik vloek en vrees dat ik de braid heb opgepikt. Het is erg donker en de delkim versnelt nog . Al vloekend zet ik mijn hoofdlamp op en besef dat ik onmogelijk de lijn kan opgepikt hebben. De hengel is er gewoon al vandoor. Ik haast me naar de kant, graai de hengel van de steunen en maak contact met de vis. De hengel ligt net maximum 20min op de steunen. Gelukkig is de vis niet te veel in het wier gedoken en kan ik iets later het net steken onder een schub. Ik herken de vis dadelijk aan de grijze vlek op één kant.
’s Morgens knalt dezelfde hengel ervandoor. Nu zit ik in een mum van tijd in de boot en boven de vis. Echter dit maal heeft de vis zich al volop in het wier geboord. Ik win lijn tot het punt dat alles muurvast zit. Ik besluit lijn te geven om te zien of de vis zichzelf bevrijdt maar tevergeefs. De vis zwemt, maar het winnen van de lijn stopt steeds op hetzelfde punt. Dit tafereel herhaalt zich meermaals zonder succes. Uit wanhoop besluit ik dan om de voorslag vast te nemen om wat meer druk te kunnen zetten. Ik win lijn tot hij plots knapt… 55lbs, Ik baal verschrikkelijk temeer omdat de kans op de vis die ik wil met de dag groter en groter wordt. De film speelt zich meermaals af voor mijn ogen in de komende dagen, maar ik kon simpelweg niet sneller boven de vis komen. Het komend weekend komt de target er dan uit voor een andere visser. Ik app even of er een haakwonde was, maar dit was niet het geval…

De volgende nachtjes blijft het stil. De producerende hengel valt volledig stil, op een monsterbrasem na op een nieuwe stekje. ’s Morgens eten de meerkoeten de stekken reeds kaal een half uur na het eerste licht. Het is al op 11 november, als de brasemhengel er vandoor knalt tijdens het eerste licht. Terwijl de watertemperatuur al erg laag is, sleept de dril lang aan. De vis is erg sterk en ik ben dan ook erg blij als ik het net onder een grijze spiegel kan steken. De vorm van de bek brengt dadelijk uitsluitsel. Ik heb Black Jack te pakken, een vis die ik erg graag wou vangen…Dit was de laatste actie voor me en twee weken later hou ik het dan ook voor bekeken op de put.
Deze winter heb ik voorgenomen om terug op wat makkelijker water te vissen en wat socials in te plannen. Als je geregeld wat actie krijgt is het net wat makkelijker om wat nieuwe dingen te proberen waar je op een circuitwater minder de kans toe krijgt. De wintermodus is inmiddels aan en de eerste knollen liggen op de kant. Ik wens jullie alvast veel succes deze winter en een prettig eindejaar!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE