14.10.15

Het najaar smaakt zoet - David Wouters

Na toch wel een voorjaar en zomer met de nodige tegenslagen, vallen een deel van mijn plannen net voor de najaarscampagne in duigen. Ik besluit dan ook om nog verder te vissen op mijn thuiswater en ook hier in september mijn nachtjes mee te blijven pikken. In oktober richt ik dan mijn pijlen terug op de put.

Een stek met een stuk nostalgie was ik terug voor een korte periode aan het bevissen en ik aarzel dan ook niet om hier de voercampagne verder op te bouwen. In 2009, heb ik hier in het late najaar na een lange en slome dril een hele zware vis verspeelt. Deze gedachte spookt nog steeds regelmatig door mijn hoofd. Vaak ben ik er nog teruggekeerd met de hoop op, maar nooit heb ik dezelfde weerstand mogen evenaren.

Dagelijks voer ik routinematig de stekjes aan. Ik heb regelmaat altijd belangrijker gevonden dan grote hoeveelheden. Wanneer het enigszins kon verdeelde ik het aas dan ook in twee voerbeurten dagelijks. Een nieuw aas dat ik naast de vertrouwde Krill gebruikte maakte dit alles weer meer dan spannend.

De ochtend van 17 September, haak ik net voor dageraad een erg logge karper. De drilt kenmerkt zich door het diepe bonken met runs van tientallen meters op brute kracht. Albertkanaal liefhebbers weten dat dit vaak de voorbode is voor de krachtige schubs die de donkere massa herbergt.

Het kanaal is een mooie plek om de XX-range aan de tand te voelen

Zou het dezelfde vis zijn als in 2009?

Na twintig minuten beginnen zenuwen de overhand te nemen. Ik wil deze strijd absoluut niet verliezen. De uithalen worden korter en even later kan ik een dijk van een schub in het net loodsen. De unster schiet even later door tot een getal dat me laat duizelen. Ik weet het even niet goed meer, ik kan de vis niet thuisbrengen. Tot op de dag van vandaag is dit zo gebleven. Ik hoop nog altijd dat iemand je herkent, zou je dezelfde vis kunnen zijn als in 2009 ? Heb je zolang een vangst kunnen vermijden? Time will tell…

Ik kon 6 vissen haken op tien nachtjes gedurende de 5 weken dat ik er viste. Net nadat ik mijn thuiswater de rug toe keerde, was het geluk op de put ook even aan mijn zijde, maar daarover binnenkort meer…

Op deze manier smaakt het najaar zoet

Het met grote regelmaat voeren heeft zich wederom bewezen

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE