29.09.14

Herfstige taferelen - Daniel Takken

Eind Augustus bespraken Bart en ik onze najaarstactieken. We gaan elk een ander water aanpakken, waarbij we af en toe bij elkaar aanschuiven om samen te vissen.
Vorige week zag ik dat de omstandigheden voor een van de stekken die ik beviste ideaal waren. De hele week zou de wind in de westelijke hoek blijven hangen en met wat bewolkte dagen erbij betekent dat vaak bingo.
Ik besloot om vier dagen te voeren, waarbij ik een groter gebied dagelijks voorzag van mijn boilies. Het water was compleet verlaten en in opperbeste stemming knalde ik dagelijks met de Eazy Stik mijn voer richting de horizon. De avondschemering of de eerste donkere uurtjes waren voor mij de tijd om te voeren, gezien een grote kolonie meeuwen het voeren in het licht praktisch onmogelijk maakte.

Donderdagavond liep ik met de laatste portie voer in de schemer richting de stek. De parkeerplaats was verlaten, de westelijke wind was afgezwakt en de hele situatie was bijzonder ‘carpy’. Met een versnelde pas draafde ik het pad af, om na de laatste bocht ineens lood in mijn schoenen te voelen. Exact op de plek waar het zou moeten gebeuren stond een pluutje, en de bewoner ervan bleek net bezig om zijn laatste hengel uit te varen.
Uit een praatje bleek dat de beste man simpelweg dezelfde logica- en wind, had gevolgd als ik. It’s all in the game – dus das pech, stek weg.

Terwijl ik terugloop naar de auto bel ik Bart. Een alternatief wordt besproken en we besluiten samen instant op een ander water neer te strijken.

Vrijdagmiddag scheur ik vanuit het werk via de supermarkt naar het bewuste watertje. De zon schijnt en als ik het zandpad af hobbel maakt een heerlijk gevoel zich van mij meester. Weekend, fantastisch herfstweer en een lekker visnachtje voor de boeg. Als even later blijkt dat de beoogde stek achteraan nog vrij is, verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht.
Bart arriveert een uurtje later en ik heb ondertussen al wat voer verspreid over de zone. Springende vis verraad dat we in de goede zone zitten. We vissen allebei één hengel met bodemaas en een stickje en één hengel met een chod rigje. Omdat we instant vissen, zijn we niet zuinig met liquids. De pop-upjes zijn royaal gesoakd in Goo en de Cloud-9 groundbait die we gebruiken voor onze stickjes wordt aangemaakt met hybrid stick mix liquid.

De nacht blijft helaas erg stil, maar s’ochtends vroeg zien we in één hoek van het water een vis springen. Nadere inspectie van de bewuste hoek leert dat er enorm veel activiteit waar te nemen is. Voorzichtig draai ik m’n linkerhengel binnen, knoop er een nieuw pop-upje aan en werp deze precies op de plek waar een paar minuten daarvoor die vis sprong. Het duurt niet lang of de lijn vliegt strak en ik mag een prachtige schub afdrillen.

Door scherp te vissen en in te spelen op wat we zagen tijdens de sessie gingen we gelukkig niet visloos naar huis!
Terwijl eenmaal thuis het net en de weighsling uit hangen te druipen aan de schutting, heb ik alweer een voeremmer klaargezet en ligt m’n rigmap op tafel. Dit is dé periode om te oogsten, dus het is tijd om gas te geven!

Geniet van de herfst,

Daniel Takken

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE