13.01.17

Gekkenwerk - Bart van Bezouw

Het is woensdag 4 januari, de kater van oud & nieuw is net achter de rug en het kriebelt alweer om te gaan vissen. Met een verhuizing in het vooruitzicht zal de vistijd de komende periode wat beperkter zijn. De meeste karpervissers zijn inmiddels overgestapt op het snoekvissen. Geen onlogische keuze aangezien de watertemperatuur zeer laag is en het vangen van een karper steeds moeilijker wordt. Bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en ik besluit een eind te rijden om een winterstekje twee keer van wat voer te voorzien. Het voelt als gekkenwerk om een hele tijd in de auto te zitten en vervolgens 3 handjes per stek te voeren. Uit ervaring weet ik echter dat dit spaarzame en constante voeren vaak essentieel is om beet te krijgen in de winter. Op vrijdagavond is het zover en positioneer ik twee hengels op de aangevoerde stekken. Op beide hengels vis ik met een helikopter systeem gecombineerd met een loodje van 60 gram. Een rigje van 12 cm met een Longshank x maat 8 maakt het geheel af. Ik vis in de winter mijn onderlijnen graag wat korter gezien de traag bewegende vissen. Op een zachte bodem moet je echter altijd goed opletten dat je haakaas niet in de bodem wegzakt. Met een helikoptermontage kan je perfect instellen hoe ver je lood weg kan zakken voordat deze de onderlijn meeneemt. Als haakaas gebruik ik een halve 14mm die ik heb uitgebalanceerd met een halve witte pop-up die gesoakt is in een nieuwe Goo die nog in de testfase zit. Het geheel zakt langzaam naar beneden en zorgt ervoor dat het goed vindbaar is voor de vis. De hengels liggen inmiddels te water en de ketel staat op het vuur om de inwendige mens warm te houden. Ik kan echter niet lang genieten want binnen een uur liggen beide hengels weer op de kant en ben ik twee ijskoude winterkarpers rijker. De voerboot is inmiddels onbruikbaar doordat de kleppen zijn vastgevroren. Ik ben blij dat ik gekozen heb voor een nylon hoofdlijn. Gevlochten lijnen vriezen onherroepelijk vast met alle gevolgen van dien. Om de stek te bereiken ga ik aan de slag met mijn distance sticks. Na enkele worpen en secuur uitmeten weet ik de hengel weer goed in positie te krijgen. Dit precieze inwerpen wordt beloond wanneer wederom een uur later er weer een hengel afloopt. Het blijkt de grootste vis van deze korte avondsessie te zijn en na een kort fotomoment glijdt hij terug in het water. De sessie is al meer dan geslaagd en tegen 11 uur in de avond besluit ik op te ruimen. Er nadert sneeuw en ijzel en ik heb nog een flinke rit voor de boeg. Wanneer alles opgeborgen is in de schuur dwalen de eerste vlokken neer. Het belooft een mooi 2017 te worden!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE