06.05.14

Extremadura - Alex & Caroline

Ik weet niet goed waar ik moet beginnen of eindigen. Het begint steeds moeilijker te worden om een week op een enkele pagina samen te vatten. Een jungle van indrukken en avonturen groeit in mijn hoofd. In een korte blog kan ik eigenlijk enkel over korte fragmenten schrijven. Maar ik zal mijn best doen.

De regio waar we ons bevinden is ook echt extrema-dura. Dit betekent letterlijk vertaal “extreem hard”. En als het over het klimaat gaat is dit ook zeker het geval. In april kan het weer in een ogenblik omslaan. We moeten ons constant aanpassen. In deze regio in Spanje kan het in de zomer makkelijk meer dan veertig graden worden, terwijl de winters zich kenmerken door vorst. Nu in het vroege voorjaar kan je een beetje van beide verwachten en het weer lukt elk uur te veranderen. Iedereen die hier een langere tijd heeft doorgebracht zal het herkennen. De natuur is wild en ongetemd… net zoals de karpers.

De eerste karper die we vingen was op een hengel in de oeverzone. Rond lunchtijd en onder de brandende zon vertrok hij. We waren net bezig de boot vol te laden met spullen om te gaan verkassen. In plaats van in een rechte lijn te zwemmen dook hij parallel langs de oever door alle lijnen. Een wilde, mooie schubkarper belandde in het net. We fotografeerden de vis in het water en vlak daarna vertrok een van Caroline’s hengels. Op dit moment waren we met de boot bezig en hoorden we geen geluid. Stom genoeg had ik de ontvanger al uit gezet. Toen Caroline de hengel binnen wilde halen snapte ze het eerst niet. Er was iets mis met de hengel en ze kon de knoop op de spoel al zien. Gelukkig zat de vis er nog steeds aan en kon ze haar eerste Spaanse schubkarper landen. Ineens hadden we een dilemma. Eerst hebben we twee nachten zonder actie gewacht en tijdens het opruimen krijg je twee aanbeten. Zouden we nog wel moeten verkassen?
Mijn instinct vertelde dat we naar een stek twee kilometer verder moesten. De keuze pakte goed uit door gelijk de eerste nacht actie te krijgen en zelfs een 18kg schubkarper van 102cm te vangen. Onze eerste Spaanse dertiger! Het was een afgepaaid vrouwtje met een enorme bek en enorme kracht. Vooral de eerste run was bizar en ze pakte zomaar 50 meter!

Eindelijk waren we echt aan het genieten van dit meer. Het is een prachtwater en gelukkig hadden we, met dank aan Lee, nu dus onze bootvergunning. Daarnaast heeft de boottrip met Lee ons geholpen om een goed overzicht van het water te krijgen. En daarnaast zijn de karpers klaar met paaien en hongerig. Hopelijk vinden ze de voerstekken snel!

Suerte,
Alex y Carolina

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE