16.01.18

Een winterse kanaalbak - Nick Turelinckx

Het is gezellig in de woonkamer , lekker eten met een wijntje erbij de haard knispert . Samen met de mensen waar ik het meest van hou tel ik af naar het nieuw jaar. 2018 is een feit en we feesten nog gezellig door tot in de vroege uurtjes.
Een dag na het feestgebeuren en enkele familie bezoekjes later ben ik bezig met de laatste voorbereidingen voor de aankomende sessie. Alles moet tot in de puntjes in orde zijn want ik heb maar een drietal nachten waarin ik mijn pijlen op een zeer mobiele aanpak zal richten. Het is en blijft altijd een gok om zo vroeg in het jaar naar Frankrijk af te reizen. Efficiënt zullen er maar een aantal uren per stek gevist worden, om vervolgens net voor het donker post te vatten op de stek voor de nacht. Rekening houdend met de weersvoorspellingen voor de komende dagen. Het weer dat men voorspeld in de regio waar ik naartoe ga is van het type waar je als visser erg vrolijk van wordt: een zware zuidwester storm met temperaturen die overdag de dertien graden zullen halen.

Twee januari rond middernacht steek ik de sleutel in het contact van mijn bestelwagentje en zet ik koers richting France (niet wetende dat dit een rit zal worden die ik niet snel zal vergeten). in een vlot tempo zie ik Luxemburg naderen op de navigatie. Even halt houden om wat goedkope diesel te tanken en dan maar snel door want het weer is niet zo best. Een aantal kilometers verder maak ik kennis met de voorspelde zw storm. Mijn wagen wordt van links naar rechts over de snelweg geblazen en met een bang hartje haal ik een aantal trucks in. Op een geven moment verlaat ik even de snelweg en ga ik een parking op. Maar goed ook want enkele minuten later draaien de ruitenwissers op volle toeren en zie ik zelfs niets meer… Jezus dit is echt bizar! Een pauze van anderhalf uur later vervolg ik mijn weg. Tegen het ochtend gloren ga ik de snelweg af en rijd ik verder over de route National.

In het daglicht kan ik pas echt een balans op maken over hoe de storm vannacht huisgehouden heeft. Her en der liggen er bomen over de weg en moeten we een omweg maken. In de dorpen ligt de kerstverlichting aan diggelen en samen met wat dakpannen versperren ze de weg. De lokale rivieren treden buiten hun oevers en met veel moeite geraak ik op de beoogde bestemming. Ik maak de grand tour langs de stekken die ik allemaal van een tweetal kilo hennep voorzie en een hand vol vijftien millimeter banoffees . Een tweetal uur later kom ik op de eerste stek aan die ik instant zal bevissen. Ik maak de hengels klaar en voorzie deze allemaal van een hinged stiff rig. Een onderlijn die vorig jaar bij mij heel wat vissen heeft opgeleverd. Als fanatieke kanaal visser heb ik vaak geen boot/ voerboot nodig maar om mijn kansen tijdens deze sessie optimaal te benutten heb ik er eentje gehuurd bij het bedrijf van Bob Cuyvers “Gills and scales” . De eerste hengel gaat richting een overhangende boom aan de overkant. Op de dieptemeter kan ik zien dat deze bodem perfect schoon is en dus een uitstekende plaats is om mijn rig te droppen. Hengel twee en drie liggen ook in binnen no time. Stiekem ben ik er zeker van dat de pop ups, gesoakt in goo, hun werk zullen doen.

Na een zware nacht leg ik me even op mijn stretcher en geniet ik van de rust die er heerst. De siësta is van korte duur als ik na een uur gewekt word door een aantal bliepjes op mijn rechte hengel. In één beweging sta ik op mijn sokken bij mijn hengels en maak ik contact met iets dat er niet erg prettig van word om rond te zwemmen met een Choddy haak in zijn lip. Een leuke dril volgt en met knikkende knieën schep ik mijn eerste vis van 2018. Een vreugdekreet weergalmt in de wijde omtrek en ik steek mijn vuist in de lucht yesss . Zo ver van huis en dan toch zo snel succes… zou dit een voorbode zijn op wat nog komen zal? Ik onthaak de vis, leg hem even in de sling en maak de fotocamera in orde. Nadat ik de vis uit het kanaal til leg hem voorzichtig op de mat om vervolgens plaats nemen voor de camera. Deze mooie schubkarper werkt erg goed mee en na wat Propolis treatment vervolgt deze beauty zonder moeite zijn weg. Nog helemaal in een soort trance voorzie ik de hengel opnieuw van een Almond Goo pop upje en gaat deze weer richting de overkant. Zo tijd voor een bak koffie met een glaasje cognac. Ik zit ondertussen in mijn stoeltje en geniet van de natuur. De wind is gaan liggen en de zon is net ook even door de wolken gebroken. Dit maakt nog zoveel mooier. Terwijl ik wat appjes uitwissel in de team app, gaat de linker hengel er in een razend snel tempo vandoor. Snel die stoel uit (deze keer wel met schoenen) en al snel sta ik zo’n vijftig meter verder klaar met het landing net klaar om wederom een mooie schub te landen. Het zijn vissen die allemaal tellen groot of klein het maakt mij niet zo zeer uit. Genieten met een grote G is de boodschap.

De avond valt en om het gezelliger te maken in mijn wagen maak ik mijn kacheltje aan en neem ik er een goed boek bij. De tijd vliegt voorbij en omstreeks elf uur krijg ik weer een aanbeet die resulteerde in een mooie spiegel. Die nacht passeerde er nog drie vissen en in de ochtend maakte ik de balans op, vijf vissen op de eerste stek is een aardig resultaat. Snel de spullen inpakken en vervolgens langs de lokale bakker voor een lekker ontbijt. Het moet rond de middag zijn als ik aankom op de aangevoerde haven stek. Mits een goed gevoel (kans op een aanbeet/activiteit ) zal ik het misschien overwegen om hier de nacht door te brengen. De hengels werden uitgevaren met een minimum aan voer omdat ik de stekken de dag voordien al aangevoerd had. Hengel één aan de ingang van de haven , hengel twee net waar het talud oploopt voor de boten , en hengel drie strak tussen de boten. De namiddag brengt wat bewolking met zich mee en een stevige zw-wind steekt weer op. Heerlijk! Ikzelf zit wat in de luwte en met enkel een hoody is het er heerlijk vertoeven. Anders dan gisteren hebben we hier in de haven wel temaken met een grote populatie aan witvis. Brasem na brasem werd dan ook gevangen op het tapijt van hennep. Daar ik geen problemen heb met wat bijvangsten schaafde ik mijn aanpak wat bij een hinged met een pop up werd de Choddy vervangen door een sectie N-trap met daarop een Krank X maatje zes, hier aan een 20mm banoffee. Ik bracht de hengel terug op zijn plaats met een gevoel dat er aardig wat vis in de buurt hing. Anders dan vorige keer met hennep voorzag ik het schip nu gewoon met anderhalve kilo Mainline knikkers. Klinkt het niet dan bots het maar en met dit gevoel ging ik de avond in. De twee andere hengels die ook al wat vis opleverden, plaatste ik ook terug met groter aas. Ik nuttigde mij een heerlijk op voorhand bereide maaltijd en nam plaats op mijn bedchair. De wind stak op en won al snel aan kracht. mijn deur stond op een kier en al snel zag ik de schuimkoppen in de haven over het water rollen. Ook weer de eerste keer dat ik dit mee maak op dit pittoresk kanaaltje .

Plots krijg ik een enkele bliep op de hengel die ik voorzag van de grote portie bollen. Ik maak me klaar om dit storm weer ten strijde te gaan. Terwijl ik mijn waadpak aantrek komt de delkim tot leven in een tempo dat je weet dat het geen kleine vis zal zijn. Alles wordt vergeten en zonder jas sta ik direct bij de hengel . Ik gris deze uit de steunen en weet de vis al snel tussen de boten uit te manoeuvreren. Dit lukt me aardig en ik heb het gevoel dat het om een iets kleiner exemplaar gaat. Maar dan plots duikt deze in de vaargeul en een heus gevecht ging van start. Ik ben plots verbonden met iets wat zelf beslist welke richting het uit gaat. Jezus wat een stoomtrein! Deze vis blijft in de vaargeul beuken en ik win met een veel moeite lijn. Een aantal minuten verder die een eeuwigheid leken te duren, zwemt het gevaarte onder mijn eigen kant. Hevige stoten en beuken op de hengel geven aan dat deze vis er nog niet klaar voor is, in tegenstelling met mij want er staat ondertussen meer water in mijn waadpak dan in het kanaal. Nee serieus het deert me allemaal niet en focus me op de dril. Nog eens een kwartier later schep ik een schub waarvan ik vermoed dat het een mooie veertiger is . Ik maak alles klaar om te onthaken en te wegen. Vervolgens wil ik de vis uit het water tillen met het grootse gemak maar dit is een tegenvaller. De vis blijkt een pak zwaarder te zijn dan dat ik in eerste instantie dacht. Hup, beetje spierkracht bijzetten en de vis kon veilig op de mat gelegd worden . Wat een Kanjer! Tijdens het wegen zie ik de naald van het unster het magisch getal passeren. Vierentwintig kilo geeft hij aan.

Na wat over en weer geapp blijkt het om de topvis van dit stuk te gaan en dat begin januari. De volgende dag verkas ik naar een stek een aantal kilometer verderop. Op deze stek heb ik minder geluk en blijft het echter stil. Ik blank dus op deze stek, maar met het resultaat van de afgelopen dagen maal ik er niet zo om. Missie geslaagd en met een goed gevoel keer ik huiswaarts. In februari zullen we mekaar wel ontmoeten op carp zwolle waar we met het hele team te vinden zullen zijn voor een gezellige babbel of wat advies.
Ik wens iedereen een fantastisch 2018 en dat al jullie dromen/ doelen mogen uitkomen.

Nick Turelinckx




News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE