23.12.15

Een verloren herfst - Pieter Bosseloo

Half augustus zit ik met mijn vriend Wim aan de waterkant voor een sessie van drie dagen lang, wat echt een uitzondering is geworden voor mij. Dankzij een korte maar grondige voorbereiding draaien we een topsessie. We genieten met volle teugen, van het samenzijn en van de vele vangsten. Ik weet dat er voor mij drukke tijden aankomen, en dat de hengels tijdens de beste periode van het jaar de garage in zullen blijven. Mijn karperkweekproject vraagt de nodige aandacht en zal dit najaar al mijn vrije tijd opslokken. Een passionele ziel is soms moeilijk te verdragen. Passie; eenzijdig, maar 100% gefocust op een doel…
Na een succesvol kweekverhaal zit ik half november eindelijk weer aan de waterkant. Ik heb verspreid over de tweede helft van november 3 korte nachtjes en een heel weekend op de planning staan. Zou het nog lukken om mijn honger naar karper wat te stillen? De beperkte tijd verplicht mij om het onderste uit de kan te halen. Stekken worden afgewisseld en tactieken aangepast. Dit alles binnen een onwaarschijnlijk tempo, gebaseerd op vissers instinct en vroegere ervaringen. Net door dit snelle schakelen tussen verschillende stekken en montages vallen er al snel aardig wat puzzelstukken in elkaar. Zo vind ik snel twee productieve plekken, en op enkele vissen na zit de longshank X maat 4 telkens perfect geankerd in het hardste deel van de karperbek, onderaan en zo een 2cm diep vanbinnen. Bij elke vis neemt het vertrouwen in de Corn Twist GOO toe, en ik gun mijzelf dat broodnodige vertrouwen zonder verder na te denken. Ik vang dan ook een mooie reeks herfstkarpers binnen een korte tijd en ik ben zeer tevreden, meer heb je niet nodig toch? Het vissen op dit water heeft voor mij een extra dimensie aangezien het gros van het bestand bestaat uit jonge spiegelkarpers die we er de voorbije 4 jaar zelf hebben uitgezet. Het is erg interessant op deze jonge vissen te zien evolueren. Vaak is her echt merkwaardig hoe sommige exemplaren wat betreft groei zo boven de anderen kunnen uitsteken, ook al hebben ze hetzelfde bloed.

Mijn honger om te vissen werd door deze kort maar krachtige campagne meer aangewakkerd dan bevredigd. Wat snak ik naar het vangen van karpers. En dit terwijl het einde november is… Wat doe ik mijzelf weer aan?! Er zit niks anders op dan een stevig winteroffensief. U leest me nog ;-)

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE