21.03.14

Een toeristisch weekje - Alexander Kobler & Caroline

We zijn sinds de versnellingsbak vervangen is alweer 994km verder. De liefde voor mijn bus is weer terug. De hele week hebben we rondgereden en zeven nachten sliepen we op een matras achter in de VW T5. Een goed matras blijkt toch een stuk beter te liggen dan zelfs de beste bedchair.

De week startte op het meer waar we de week daarvoor de grote verspeelde. Die eerste ochtend kreeg ik om zes uur op precies dezelfde weer een aanbeet. Een mooie, welverdiende schubkarper van 15kg was het resultaat. Het was een speciale vis aangezien de locals van slechts een enkele andere schub van dit formaat wisten. Karpervissers die hier honderden karpers hebben gevangen zonder ook maar een enkele schubkarper te vangen.
Na deze vangst kon ik het water vredig achter laten. De visspullen werden voor een week in gepakt. Stephane had de mogelijkheid om de spullen veilig op te bergen en het werd tijd om eens de toerist uit te hangen.
We reden langs de Cote d’Azur, sliepen aan de zee, doken er zelfs een keertje en bezochten de bekende steden. De steden waren echter anders dan verwacht. Misschien had dit te maken met het feit dat we niet meer gewend zijn aan de snelheid en “bling bling” van het stedelijke leven. Als voorbeeld waren we donderdagavond op zoek naar een parkeerplaats in Nice. Alle parkeergarages waren gelimiteerd tot 1.90 meter en dus te laag voor ons. Na honderden verkeerslichten vonden we eindelijk een plekje in een vreemd zijstraatje. We parkeerden voor een soort pizza drive thru waar we door een raam twee pizza’s en enkele Kronenbourgs bestelden. Terwijl we in de auto aan het eten waren observeerden we wat op straat gebeurde. Het leek er op dat er recht voor ons een soort drugsdealers huis lag. We zagen de hele tijd mensen in en uit gaan. Anderen stonden als uitgehongerde honden buiten op de stoep te wachten in de hoop later ook nog een kruimel te krijgen. Het verkeer in de straat was luidruchtig en snel, de muren bedekt met stofachtig grijs. We vertrokken gelijk uit Nice. Het voelde als een bevrijding terwijl we de bergen in reden. We sliepen die nacht langs een klein riviertje.
De daaropvolgende dagen bezochten we kleine dorpjes zoals St. Paul de Vence, beklommen de kalksteenbergen bedekt met naaldbossen en bezochten we een adembenemend mooi meer. Hoe hoger we gingen, hoe beter we ons voelde. Het weer was ook echt geweldig. De hele week zagen we geen druppel regen en de temperatuur klom tot boven de twintig graden.

De nachten beginnen warmer te worden. Hierdoor stijgt de watertemperatuur snel en begint de karper een stuk actiever te worden. Het is tijd om terug te gaan vissen. De voorkeur gaat uit naar de plek waar we de speciale schubkarper hebben gevangen. Hopelijk komt er nog een van zijn grote vrienden van onze cream boilies proeven. Vooral de vis die ik eerder verspeelde is erg welkom. Onder water begint het nu al echt voorjaar te worden en dit zijn echt de beste omstandigheden voor een goede vangst. Ik kan niet wachten om de hengels weer uit te leggen.

Veel succes met jullie voorjaarsvisserij!

Alex en Caroline

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE