04.07.17

Een roadtrip naar het zuiden - Bart van Bezouw

De maand mei is al jarenlang één van mijn favoriete vismaanden. De natuur is volledig ontwaakt en alles groeit en bloeit langs de waterkant. Niet alleen een genot om aan de waterkant te zitten maar ook nog eens een erg goede vangmaand. Het was dan ook een prachtig vooruitzicht om de helft van deze maand aan de waterkant door te mogen brengen middels een tweeweekse Frankrijk trip. Ruim van tevoren werd begonnen met de voorbereiding en omdat ik een deel van de trip solo door zou brengen moest deze extra goed doordacht worden. Voldoende materiaal mee om in de meeste situaties uit de voeten te kunnen maar ook weer niet zoveel dat verkassen een te grote opgave wordt. Op een vroege zondagochtend in mei liet ik Nederland en België achter me en ging de vismodus aan. Bij aankomst op het water is het altijd grappig om te merken dat alle gemaakte plannen maar ten dele overeen blijken te komen met de praktijk. Hoe makkelijk google maps ook is, de werkelijkheid is vaak anders. Afstanden blijken toch ineens wel erg groot of bepaalde stekken zijn simpelweg onbevisbaar. Al rondlopend rond het water begint zich dan langzamerhand een plan te vormen. De eerste dagen word ik vergezeld door Harm, het is onze eerste Frankrijk trip samen en we genieten met volle teugen van de omgeving en het relaxte leven. Op vis technisch gebied is het schrapen de eerste dagen. We verplaatsen hengels tot we met 1 hengel op de vis stuiten. In 12 uur tijd loopt de hengel 11 keer af met enkele mooie exemplaren erbij. Het hoogtepunt is een aanbeet terwijl ik met de boot nog terug aan het varen ben naar de oever.. Dat het overdag zinderend heet is deert de vis blijkbaar niet. De hinged stiff rig in combinatie met een witte milky toffee pop-up blijkt wederom goud waard.

Wanneer Harm vertrekt is het tijd voor nieuwe plannen. De vis lijkt weer vertrokken te zijn en ik heb zin in een ontdekkingstocht. Het materiaal verdwijnt in de (te kleine) Volvo en met goede moed worden nieuwe stekken gezocht. Uiteraard kan verkassen niet gebeuren op een lege maag. Tijdens mijn trips vinden de pains au chocolat dan ook altijd gretig aftrek bij de lokale boulangerie. Het begint inmiddels te regenen en aan buienradar te zien zal deze regen voorlopig ook niet stoppen. Op diverse stekken ligt al voer en de opvolgende nachten bevis ik enkele sluisstukken van een kanaal. Het blijkt een gouden greep want diverse fraaie vissen komen op de kant. Een stellage van een emmerdeksel bovenop de camera getaped als afdak tegen de regen blijkt prima te werken en ondanks de stromende regen ben ik tevreden over de foto’s.
De sessie is inmiddels alweer halverwege en ik besluit de resterende tijd op twee wateren uit te vissen. Op beide wateren besteed ik veel tijd aan het lokaliseren van de vis, iets wat essentieel is voor een succesvolle vangst. Wanneer de vis gevonden is dan is de aanpak verder simpel maar doordacht. Tijdens een langere sessie probeer ik de gevonden vis vanaf de aan- en wegzwemroute te bevissen. Een gehaakte vis zal niet meteen de andere vissen verjagen waardoor je de vis langer in de zone houdt en vaak een grotere serie kan vangen dan wanneer je er voor kiest direct tussen de gevonden vissen te gaan zitten. Wat verder helpt is om gebruik te maken van een goed zinkende hoofdlijn en deze behoorlijk slap te vissen. Ondanks de redelijke afstanden waarop ik vis durf ik met de subbraid gerust behoorlijk slap te vissen. De beetregistratie is door het gebrek aan rek perfect en de verstoring minimaal. Qua rigs hou ik het simpel. Voor mijn bodemvisserij maak ik al jaren gebruik van een rig die bestaat uit circa 15-18cm N-Trap soft in 15 of 20lb, waaraan een Widegape X maat 6 komt welke wordt afgewerkt met een stukje krimpkous gevist in line aligner stijl. Een combinatie die mij zelden in de steek laat. Dat de gekozen aanpast werkt wordt flink bevestigd. Ik vang een serie prachtige vissen met als klap op de vuurpijl mijn tweede vis ooit boven de magische grens. Vanuit praktisch oogpunt vis ik de laatste nacht met minimale spulletjes op het kanaal. Ook hier word ik niet teleurgesteld en enkele bizar sterke afgepaaide vissen vinden de weg naar mijn net. Het mag geen verrassing zijn dat de terugweg fluitend afgelegd werd..

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE