10.04.18

Een prima maandagochtend! - Kevin Diederen

Na eind maart naar Frankrijk te zijn afgereisd om daar enkele dagen te filmen voor een webvideo die binnenkort online komt had ik ineens een “gat” in mijn agenda. Normaliter probeer ik mijn eigen visserij steeds in korte blokken op te delen. Daarbij kijk ik naar mijn persoonlijke wensen, omstandigheden en ben ik ook wel realistisch met waar ik mij op focus. Zo zou ik tussen mijn Frankrijktrip en een start op een ander water nog twee weken tijd hebben voor een kort avontuurtje. Een blik in de agenda leerde dat ik een paar keer mini sessies van amper twee uurtjes de tijd zou hebben. Terwijl veel mensen niet eens de moeite nemen om voor zo’n korte tijd de hengels te pakken zag ik het als een mogelijkheid. Op de woensdagavond liep ik dan ook al een ronde om een water dat ik op het oog had.

Het kleine ondiepe water kwam vorig jaar weer onder mijn aandacht toen ik er een forse schubkarper ontdekte. De nog relatief onbekende vis viel door zijn bouw gelijk op en werd, zoals wel vaker bij mij gebeurd, aan het figuurlijke verlanglijstje toegevoegd. Tijdens mijn wandeling liet ik woensdag dan ook gelijk een ruime pond bollen achter in een zone waar de vis al enkele keren is gevangen. Na dit op de donderdag herhaald te hebben ging er vrijdag heel vroeg eventjes een hengel in. Voor het werk viste ik een tweetal uren, maar helaas was dit zonder een teken van actie.
Eigenwijs voerde ik de zaterdag nog een keer op de stek. In tegenstelling tot de voorgaande keren verspreidde ik het over een groter oppervlakte in de hoop zo meer vis aan te kunnen spreken. Om dit te versterken maakte ik ook gebruik van een mix van twee verschillende “testaasjes” van Mainline. De een is een boilie op zoete basis terwijl de ander meer aan vismeel doet denken. Hiermee verspreid je onderwater meerdere signalen en spreek je vaak een groter deel van een populatie aan.

Onverwacht zat ik de zondagavond in de schemering alweer eventjes aan het watertje. Deze keer gingen er twee hengels op de voerstek. Maar buiten een vis die recht op de stek naar een beetje drijfvuil hapte was er niks te zien. De twijfel begon dan al ook toe te slaan… Rationeel denkend kwam ik tot de conclusie dat ik amper vier uurtjes geblankt had. “Stel je niet aan” zei ik tegen mijzelf toen ik thuis de spullen klaar zette om vroeg op de maandagochtend alweer terug te gaan.

Met een geplande thuiswerkdag besloot ik dat de perfecte manier om de week te starten vissend is. Dus vroeg in de ochtend lagen de hengels alweer op hun plek. En deze keer duurde het niet lang voordat het uitgebalanceerde haakaas werd opgepakt. Het bleek echter om een zeelt te gaan die muurvast op de Krank haak geprikt was. Zal die samen met enkele van zijn soortgenoten al vijf dagen van het aas gesnoept hebben? In het daaropvolgende uur nam de twijfel toe. Ik viste bewust vrij lomp in de hoop selectief te zijn. En ook de stekkeuze was volledig toegespitst op die ene vis. Was dat een foute keuze? Een tweede aanbeet volgde. Gelijk merkte ik op dat het nu wel een karper was. Het voelde massief en al snel zag ik een flank. Het zal toch niet?

Een tweede aanblik vertelde mij genoeg en maakte het extra spannend. Het was de schubkarper!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE