04.01.16

Een laatste offensief - David Deman

2015 was voor mijzelf op werk gebied een erg druk jaar waardoor ik slechts heel zelden aan de waterkant heb kunnen vertoeven. Van vissen kwam er dus spijtig genoeg bitter weinig van in huis. Gelukkig had ik tijdens de kerstvakantie 2 weken verlof waarin ik enkele winterse sessies kon plannen.
We zijn begin december wanneer m’n vismaat Arnaud en ik beslissen om voor de laatste weken van het jaar nog eens een klein winteroffensief in te zetten. Het weer in België was opvallend (veel te) warm waardoor we onze kansen op een wintervisje zagen stijgen. We kozen op voorhand waar we gingen vissen om dan vervolgens de beide stekken heel lichtjes aan te voeren.
Er werd door Arnaud en ik afwisselend per stek een 20 tal licht verteerbare boilies compact voor gevoerd. We voerden dus heel weinig zodat we zeker niet teveel gingen voorvoeren, want de watertemperatuur bedroeg immers maar een 7 tal graden. Er werd gevoerd met een combinatie van kleine 15mm boilies en 20mm boilies. Dit omdat er veel kleine witvis op het water zwemt zoals brasem, voorn, kroeskarper en zeelt. Vooral de kroeskarper vormt er een probleem wanneer je enkel met klein aas aan de slag gaat. Alsook geloven we dat je de karper makkelijker kan misleiden als je niet met één zelfde millimeter van aas gaat gaan voorvoeren. Dit door de verschillende grootte en het verschillende gewicht van het aas.
We zijn 5 december wanneer de eerste vissessie wordt ingepland. Het weer ziet er heel goed uit en we wanen ons niet in december maar eerder in maart. Ook de natuur lijkt duidelijk in de war. We zien parende futen, meerkoeten die nesten maken, bomen die terug blad schieten, Bizar! Zou de opwarming van de aarde er dan toch voor iets tussen zitten of is het gewoon een uitzonderlijk fenomeen?
We laten het niet aan ons hart komen en maken alles klaar om de lijnen te water te laten. Er wordt resoluut gekozen om de obstakels te bevissen. Daar werd er licht voor gevoerd en het is ook daar waar we de karper zijn aanwezigheid verwachten. We gaan er vanuit dat de vissen zich ophouden in de obstakels omdat ze er veilig zitten. Omdat het water onder de tien graden is verwachten we dan ook niet dat er nog veel actief rond gezwommen wordt om te azen.
We hopen om de vis nog tot azen te kunnen verleiden via een erg attractieve presentatie met PVA sticks met zeer attractieve stickmix. Er gaan nog een 5 tal boilies rond en dat is het dan ook!
Mijn laatste hengel is net op de juiste plek gelegd wanneer er al lawaai komt uit de beetmelder van Arnaud. In eerste instantie denken we dat het de wind is die de verklikkers lawaai doet maken maar niets is minder waar. De lijn trekt strak en de eerste hangt al! Ik vermoed dat de hengel nog geen drie minuten in lag. Van een goeie start gesproken!! Na een korte maar stevige dril kan Arnaud al poseren met een heel mooie en een gezond uitziende schubkarper.
Na de foto wordt de hengel zo snel mogelijk terug op z’n plaats gelegd en is het terug afwachten geblazen. We zijn allebei al euforisch dat er reeds vis op de kant kwam. De voorbereiding werpt al z’n vruchten af…

We vissen allebei met zeer éénvoudige rigs. Ikzelf vis met één rig die bestaat uit soepel materiaal, namelijk de “Dark Matter”. Dit omdat ik op die stek op een iets modderigere bodem zit te vissen. Daardoor verkies ik een soepele onderlijn boven een stijve onderlijn. Op de andere stek vis ik op een hardere bodem. Daar zet ik dan ook de “N-trap soft” in, één van m’n favoriete onderlijnmaterialen. Het is super makkelijk in gebruik en quasi overal inzetbaar. Ook gebruik ik altijd nog sinkers die je heel gemakkelijk over je rig kan schuiven. Zo ben je er zeker van dat alles plat op de bodem ligt.
De haak die ik hier inzet is een “Wide Gape X” maat 8, dit omdat ik een haak nodig heb waarbij ik enige druk kan zetten om de vis van het obstakel weg te kunnen drillen.
Deze combinatie liet me nog nooit in de steek. Heel éénvoudige rigs die iedereen perfect kan maken. Maar rigs die wel vis op de kant brengen en vrijwel altijd is de vis goed gehaakt.

De dag verloopt verder rustig, we genieten van de natuur en de prachtige najaars zon die het heel aangenaam vertoeven maakt. Er wordt wat bij gekletst en we wachten geduldig af. Normaal vang je op dit water niet gemakkelijk een vis overdag, het water staat dus eerder gekend als avond of nachtwater. Maar zo zie je maar dat er altijd uitzonderingen zijn want Arnaud kon al een aardige vis strikken.
De avond valt en we genieten van een ondergaande zon wanneer ook mijn hengel om aandacht roept. De delkim schreeuwt het uit en ik hang in de hengel. De vis zit al diep in de takken maar dankzij de Touchdown hoofdlijn kan ik de vis probleemloos van tussen het obstakel loodsen. De vis kan geschept worden en beide staan we versteld wat een beauty er in de net ligt. Wat een prachtige spiegel!

We nemen snel een foto voor het volledig donker wordt en de vis kan terug in zijn element. Wat een prachtige rijenspiegel, we zijn allebei versteld van haar schoonheid. Hiervoor doen we het! Verder verloopt de avond stil en slagen we er niet meer in om nog een vis op de kant te krijgen. Echter kunnen we met dit resultaat na de eerste sessie zeker niet klagen! We plannen terug een nieuwe sessie en hopen op een gelijkaardig resultaat.

Een grote week later zijn we terug aan het bewuste water. De voercampagne werd aangehouden en alsook het weer bleef verrassend warm. We hoopten dus opnieuw op een natte onthaakmat!
Dit keer is het niet Arnaud zijn hengel die meteen van zich laat horen maar ben ik na een tweetal uren vissen het eerst aan de beurt. Na een twijfelende aanbeet waarin de Stow hanger twijfelend op en neer danst besluit ik om toch aan te slaan. Meteen voel ik dat er karper aan de andere kant hangt. Na een stevige dril slaag ik erin de vis in het net te loodsen. Opnieuw een mooi spiegeltje ligt te wachten om op de camera vereeuwigd te worden.
Opnieuw kregen we actie in het midden van de namiddag. Het verwondert mij dat de vissen overdag azen. Misschien ligt het aan de zon die de vissen overdag triggert? Ik weet het niet maar het valt op dat de vissen overdag actiever zijn dan gedacht.
We vissen op precies dezelfde manier als de week ervoor en de tactiek lijkt toch goed uit te pakken. Het is immers toch winter in de onderwaterwereld met een temperatuur van slechts 6-7 graden. Het voelt echter niet zo aan wanneer je buiten zit maar we mogen niet vergeten dat het water wel koud is.
Na de euforie van de gevangen vis gaat de rig terug te water en hopen we op nog meer vis. Echter viel dit tegen en kwam er geen actie meer. Ook tijdens de donkere uren laat naar zonsondergang kregen we geen geluid meer uit de piepers.
Op donderdag 24 december besluiten we om nog een poging te wagen. We plannen een korte namiddagsessie in de hoop om nog een kerstvis te kunnen vangen. We bleven de stek lichtjes aanvoeren en visten op identiek dezelfde manier zoals de sessies ervoor.
Na een drietal uren vissen krijgt Arnaud een run vlak bij de obstakels. Arnaud slaat aan voelt de vis maar na enkele seconden schiet de vis los. Jammer! Arnaud vloekt en is kwaad op zichzelf; “een gemiste kerstvis” hoor ik hem roepen. Je kan jammer genoeg niet altijd winnen. Some you win, some you lose…
Ietwat later krijg ik ook een twijfelachtige run, ik besluit aan te slaan maar merk meteen dat het zeker geen karper is. En zoals ik had vermoed hangt er een kroeskarpertje aan de lijn. De vis wordt onthaakt en terug gezet. De klokt tikt ongenadig voort en we naderen het tijdstip waarop we moeten stoppen met vissen. De familie wacht immers want het is kerstavond. We ruilen de blank in voor een gezellig avondfeest met de familie. We konden helaas dus geen kerstvis strikken, maar ook blanken hoort er bij!

De plannen zijn reeds gemaakt om na Nieuwjaar terug te keren. Hopelijk volgt er dan meer moois!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE