04.05.18

Een fantastische trip - Nick Turelinckx

In mijn laatste catch report vertelde ik jullie dat er een trip naar Frankrijk zat aan te komen. Ondertussen ben ik al terug van weg geweest en geniet ik nog heerlijk na van een fantastische trip. In dit artikeltje neem ik jullie als het ware mee op een driedaagse reis naar één van mijn favoriete bestemmingen in Frankrijk.

Dinsdag nacht de wekker staat als malle over het nachtmeubel te dansen, langzaam aan kom ik tot het besef dat ik nog een vijftal uur naar de firma moet om te werken. Met de sessie in mijn achterhoofd gaat het ontwaken een pak sneller en voor ik het weet sta ik al volgas te geven op de werkvloer. De uren vliegen voorbij en om twaalf uur zeg ik het gejaagde leven vaarwel voor een aantal dagen. De reis verloopt zonder al te veel vertraging en al snel sta ik midden in het Franse land. De bomen kleuren lichtjes groen en de vogels fluiten alsof ze me willen verwelkomen. Genietend van dit alles maak ik gebruik van de laatste uren daglicht om eventueel nog een aantal karpers te vinden in het glashelder water.

Ja hoor… na een aantal kilometer kom ik de eerste vissen al tegen. Deze liggen heerlijk de bodem om te woelen . Snel en lekker enthousiast loop ik naar de wagen om de spullen te halen. De bedoeling is om in de buurt van de vissen mijn spullen op te zetten. Ik gooi de brolly open en maak alles in een snel tempo klaar. Niet te moeilijk doen denk ik bij mezelf en ik plaats rechts en links een choddy in de oeverzone. Zo dat ging snel.

Na een lange dag kan ik mijn nachtrust wel gebruiken en zoek ik mijn bedchair op. In no-time lig ik te snurken. In de vroege uren word ik gewekt door een aantal bliepjes op mijn rechterhengel, ik trek mijn schoenen aan en zoek verhaal bij de delkim. Nog niet eens halfweg schreeuwt deze het uit dat er aan de andere kant een vis in de fout gegaan is. Na een erg nerveuze dril kan ik een prachtige spiegel over het netkoord trekken. Wat kan er mooier zijn dan dit denk ik bij mezelf en maak alles klaar om deze op de gevoelige plaat vast te leggen. Een kogelronde vis met prachtige lentekleuren doen mij hunkeren naar meer, maar eerst een stevig ontbijt!

Het spek ligt te knisperen in de pan terwijl ik mijn eitjes oproer, een stokbrood erbij… klaar. Het energiepeil is weer bijgetankt en in no-time liggen de spullen terug in de wagen. De eerste dag kies ik voor een mobiele aanpak en met een hengel en een compacte uitrusting schuim ik het kanaal af. Her en der kom ik een aantal karpers tegen waaronder een aantal plaatjes. Dit lijkt me te makkelijk om waar te zijn en tegen het einde van de namiddag is mijn net nog steeds droog. Hier gaat het niet gebeuren… ik ga opzoek naar een onderkomen voor de tweede nacht. Uiteindelijk strand ik bij een oud sluisje waar een aantal bomen over het water hangen, eenieder die onze hobby geniet weet dat dit een plaats is waar karpers graag vertoeven.

Chodrigs zijn een belangrijk onderdeel in de visserij van Nick

Weer word er voor de simpele aanpak gekozen en ga ik voor de choddy’s. De nachtelijke uren bieden me ook geen relaas en na een stevig ontbijt achter de kiezen te hebben ruim ik de spullen op. Omdat ik me in een voor mij totaal nieuwe regio bevind gaan we weer op wandel, meerdere sluisvakken speur ik af opzoek naar activiteit van karper. Dit prachtig stelsel van diverse stukken, het ene al wat langer dan het andere, doen mijn pioniers hart sneller slaan! Na een goede wandeling kies ik ervoor om een x aantal kilometers verderop mijn zoektocht verder te zetten. Na een hobbelige rit sta ik aan een grote kanaalkom waar ik een aantal kleine karpers zie zwemmen. Dit gaan we toch maar doen voor de derde nacht. Brolly open, bedchair eronder. Het word een nachtje knollen rossen. Mij hoor je echter niet klagen. Na een vermoeiende nacht gooi ik de pan op het vuur en bak wat pannenkoeken.

Vandaag heb ik de laatste dag en nacht voor de boeg. Ik kies ervoor om kilometers te gaan vreten over het jaagpad. Ik kom aan bij weer een aantal nieuwe stukken en maak mijn rugzakje klaar met wat fris drinken en een knabbel. Polaroid op en stappen maar. De zon brandt op mijn armen die ik weer eens ben vergeten in te smeren. Na een hele namiddag te hebben gestapt stuit ik op een pittoresk haventje. Ik loop over de vlonders tussen de boten en al snel merk ik een aantal flinke ruggen op. Niet denken gewoon doen. Ik neem plaats aan de andere kant van de boten en met behulp van een paar distance sticks plaats ik de montages secuur tegen de vlonders ver weg van de boten. Nu zul je denken geen boten? Als ik zelf geen voerboot of rubberboot bij me heb ga ik niet naar deze dingen werpen, gewoon uit respect voor andermans materiaal en om boze blikken te vermijden. Dus de vlonders worden het. Dit keer gaan de choddy’s terug in de tas en kies ik voor een simpele blow back rig. Omdat het water nogal helder is ga ik voor de essential ib’s van Mainline. Door de felle gele kleur hoop ik dat de vissen hier sneller op gaan azen. Ik zet mezelf in mijn stoeltje en drink wat fris. Ik kijk aandachtig richting de stekken en zie hier en daar wat belletjes omhoog komen.

Ze gaan richting de voerstek… Dit kan niet lang meer duren denk ik bij mezelf en een korte tijd later knalt de stow bobbin tegen de blank. Ik zet alles op alles om de vis van het obstakel weg te krijgen. Na wat trek werk is de vis op een veilige afstand en kan ik iets meer lijn geven aan mijn tegenstander. De vis gaat van links naar rechts door de geul, in het heldere water zie ik deze omhoog komen. Wanneer hij de eerste keer opzij gaat zie ik een heel deel grote schubben op zijn flank. Dit is een pareltje! Met knikkende knieën dril ik de vis verder af. Eenmaal in het net besef ik wat ik net gevangen heb, dit is pionieren!! Mijn vangst gaat even in de sling en ik stel de camera op. Dat laatste ging vlotjes. De vis werkte aardig mee en binnen een mum van tijd ligt de hengel weer op zijn plek. Dit moet gevierd worden en het laatste koude pilsje moet er aan geloven. De zon gaat langzaam onder en de nacht valt, ik zoek mijn slaapzak op en ga met een goed gevoel de laatste nacht in. Wanneer de zon opkomt ontwaak ik samen met de natuur… een prachtig schouwspel… Plots komt er weer een hengel tot leven en een zware logge dril volgt. Dit voelt goed… en na een twintigtal minuten trek ik een bak van een schub in mijn net.

Voor mij is deze sessie meer dan geslaagd. Ik kies ervoor om mijn spullen beetje bij beetje al op te ruimen. Heerlijk vind ik het om met dit gevoel een sessie af te sluiten Met dit fantastische gevoel rijd ik terug huiswaarts.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE