26.04.16

Dik verdiend! - Tijmen van der Sande

Soms heb je het gewoon verdiend. Of is het gek om dat over jezelf te zeggen? Vismaat Ernst-Jan en ik zijn voor een week op openbaar water in Frankrijk en zagen vanaf de eerste minuut aan de plas enkele vissen. Maar nog voordat we de hengels goed en wel hadden staan draaide de wind en vertrok de vis al springend naar de andere kant van het water. De volgende ochtend hebben we alle spullen op de boot geladen en zijn de vissen achterna gegaan. Die nacht ving ik een mooie schub van 14kg maar was de wind inmiddels teruggedraaid naar de oude stek. We konden nergens meer vis spotten dus het werd een gok of we weer zouden gaan verkassen of dat we op de stek zouden blijven zitten die ons vis opgeleverd had. Uiteindelijk ‘s ochtends vroeg wederom alle spullen de boot in en compleet gesloopt komen we op de nieuwe stek aan.
We vissen tegen een paar gemene obstakels aan en zijn dus genoodzaakt de stretcher in de blubber te zetten om bovenop de hengels te zitten. Omdat de andere vissers op het water flink aan het strooien zijn met voer kiezen wij ervoor om compact een paar handjes Mainline Banoffee’s per hengel te voeren. We hebben het vermoeden dat de gemiddelde visser hier meteen begint te storten en dat zou wel eens nadelig kunnen werken op de vangsten. De stekken komen langzaam op gang maar tegen de avond krijgen we bijna elk uur een run. Aan het begin van de sessie zaten Ernst-Jan en ik nog te lachen over het belachelijke formaat “meervalhaak” die we aan onze rigs hadden bungelen. De Widegape XX maat 2 verdween echter compleet in de enorme bekken van de vissen die op de kant kwamen. Het hoogtepunt was een 27kg monsterspiegel voor mij en een 23kg sloopkogel voor Ernst-Jan. Die nacht doen we dan ook geen oog dicht en zitten we tot onze oren onder de modder. Het is goed zo! Na 4 nachten in de blubber verlangen we naar een aangeharkte stek. Op naar een nieuw water, op naar een nieuw avontuur!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE