10.07.15

De oude rijen - Kevin Diederen

Het is alweer eind juni als ik terug kom voor de vijfde nacht van het jaar. Als het goed is hebben de vissen inmiddels gepaaid en de hoop is dat dit als een soort “reset” knop heeft gewerkt. “De Mooie” is tenslotte niet zo lang geleden nog gevangen, maar wellicht dat ik er nu toch weer een kans op maak.
Op de maandag rij ik gelijk vanuit kantoor richting het water. Een rit van anderhalf uur om even snel een stek te verkennen en voer achter te laten. Gekkenwerk? Effort equals reward… zal ik dan maar hopen. Gelukkig kan ik de boot na gebruik simpelweg de kant op slepen en achter laten voor de dag er na. Dat is dan weer het voordeel van een omheind water.

De landpunt die grenst aan de duikhoek is de stek waar het moet gebeuren

Deze sessie zal de nieuwe SUBbraid die binnenkort op de markt komt ook goed aan de tand gevoeld worden

Ik zit dinsdag nog maar enkele uurtjes op de landpunt als de lijners beginnen. Ondanks dat de nieuwe Subbraid goed is afgezonken krijg ik flink wat indicatie. Als Ben, een van de andere vergunninghouders, even langs komt voorspelt hij dat het wel eens goed los zou kunnen gaan. Er zijn de afgelopen weken vrijwel geen vissen meer gevangen, maar nu lijkt alles samen te vallen. Terwijl de zon langzaam zakt praten we over het water en de unieke vissen er zwemmen. Ook de rijen, die ik tijdens mijn eerste jaar ving, komt voorbij. Ik grap nog dat het een van de weinige vissen die ik wel graag zou willen dubbelen om hem eens met daglicht te kunnen zien.

Net na middernacht mag ik voor het eerst een hengel van de steun graaien met een schitterende spiegel als resultaat. Het blijkt een mid twintiger te zijn die ik het jaar er voor ook al had. Daarna gebeurd er onder water iets en loopt het storm. Na nog een vis halverwege de nacht blijven de aanbeten achter elkaar komen. Tegen het einde van de ochtend staat de teller op negen waaronder de oude rijenkarper. Over toeval gesproken… Helaas heb ik ook nog een grote vis verspeeld die maar bleef zwemmen. Dat bleek in combinatie met oververmoeidheid en gekloot met een boot niet echt de handigste combinatie.
Om zowel mijzelf als de stek rust geven draai ik daarna de hengels in en verspreid ik vanuit de boot nog een ruime hoeveelheid Banoffee’s.
De tweede nacht verloopt rustig en als ik tijdens het eerste licht wakker word ben ik wel een beetje teleurgesteld. Niet veel later volgt alsnog een aanbeet en moet ik in actie komen. Uiteindelijk wordt het toch nog een drukke ochtend als de eerste aanbeet opgevolgd wordt nog nog eens drie. Meer dan tevreden pak ik later die ochtend dan ook de boot in alvorens koers naar huis te zetten.

De oude rijenkarper... een meer dan unieke vis

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE