12.12.17

De Lange Draak - Arjan Braad

In 2012 heb ik voor het eerst een nachtje gevist op het water. Ik heb via via van het water gehoord en wil het daar ook gaan proberen. De verhalen over De Lange Draak ken ik goed en ik heb mijn zinnen erop gezet. Zo begint mijn avontuur op dit water met mijn trouwe vriend Sybo. Onze hond van inmiddels bijna 14 jaar.

Vandaag is het donderdag 16 november 2017 en ik merk dat ik naar het water wil. De laatste weken is het water mij enorm goed gezind en lijkt alles op zijn plaatst te vallen. De week erna ga ik naar Frankrijk voor een salesweek inclusief filmen voor Thinking Tackle 2018, dus pak nog even mijn kans voor een nachtje. Alles bij elkaar een krappe planning, maar ik wil te graag. Het voelt gewoon goed. 
Vandaag ben ik eindelijk een keer op tijd bij het water en ik ben enorm opgelucht dat er nog niemand zit. Nu kan ik in alle rust mijn hengels op de juiste posities werpen. Tijdens het beazen van mijn hengels raak ik alweer in discussie met mezelf. Afgelopen week had ik 2 schubs binnen 1 uur op 1 hengel met een wafter als haakaas. De weken ervoor ving ik alleen op de uitgebalanceerde tijgernoot met een gele fake corn erop. Wat zal ik nu doen? Ik kies er voor om beide hengels te voorzien van een ander haakaasje. Dus niet alles op één optie.

De nacht verloopt, zoals altijd voor mij op dit water, zonder enige actie. Inmiddels kan ik ook goed slapen hier, heerlijk! Ik weet namelijk gewoon dat er niks gebeurd, dus ik hoef voor mijn gevoel ook nergens op te wachten. Ontspannen slapen in de buitenlucht dus 😊
Rond 7:00 uur word ik wakker en maak eerst even een kopje thee. Terwijl mijn theewater probeert het kookpunt te bereiken, heb ik even contact met de andere visser op het water. Hij heeft vannacht een spiegeltje gevangen, maar is hem s´nachts in alle hectiek ook ontsnapt uit het schepnet.  Het is inmiddels 8:30 uur en hij wil zijn lijnen weer uitvaren. Ik vertel hem dat ik alle vissen in de ochtend heb gevangen en dus zou wachten met uitvaren tot in de middag, om geen aanbeet te verprutsen. Maar hij vaart toch zijn hengels uit. Hij stuurt me daarna nog een berichtje: "Akelig stil!" Ik zeg niks.

Maar nog geen 5 minuten na dit gesprek, giert mijn SUBbraid door de slip van mijn linkerhengel. Als ik de hengel oppak voel ik een prima vis.  Na enkele flinke ‘rushes’ van de vis begint hij op het midden enorm te draaien en zie ik kolken aan de oppervlakte verschijnen wat ik nog niet eerder meegemaakt heb tijdens een dril. Daarnaast begint de vis ook enorme bellen plakkaten te produceren. Ik vis met een inline loodje van 3 oz en een combi rig met een Longshank maat 6, dus ik weet dat ik rustig moet blijven en echt niet teveel druk moet uitoefenen op deze vangst. Na een aantal zenuwslopende minuten zie ik eindelijk een schub net voor het net wegdraaien, en bij het zien van zijn flank beginnen mijn knietjes te knikken. Dit kan niet anders dan de Lange Draak zijn. Ik kan het bijna niet geloven...

Na kort, maar hevig, drillen komt het grote succes. Deze brute, breedgeschouderde, waanzinnig mooie schub, De Lange Draak, ligt in mijn net. Een kreet van blijdschap komt eruit! Wat een overwinning!
De Lange Draak in mijn net, er flitst van alles door me heen. Alle tegenslagen die ik heb gehad op het water. Al die nachten, al die jaren, het denken en opnieuw strategie bepalen. Ongelooflijk!
Ik wil het eerst meteen delen met de mensen die weten dat ik heel veel voor deze vangst heb gedaan (en gelaten). Maar voordat ik ga rondbellen, doe ik vis in een ‘bewaarzak’ zodat hij tot rust kan komen. Daarna bel ik mijn vrouw als eerste, zij is heel blij voor me en dat ik dit hoofdstuk kan afsluiten. Ook heb ik op dit water nieuwe echte vrienden gemaakt die ik ook meteen bel. Ze zijn allemaal ook heel blij voor me.

Als ik enigszins weer bij bewustzijn ben gekomen begin ik alle spullen vast op te ruimen op de hengels na uiteraard. Om dit vast te leggen zorg ik ervoor dat een fotograaf en filmer deze kant op komen. Twee uur later arriveren Kevin Diederen en Hielke Meijer om foto’s maken en Luuk Zomerhuis weet het allemaal op film vast te leggen.  Ik zweef als ik de vis voor mij zie liggen op de mat. Wat een karperhistorie, wat een mooie schub, ik heb er gewoon geen woorden voor. We sluiten met elkaar af met slagroomtaart en uiteraard champagne die Hielke meegebracht heeft.  We vertrekken samen bij het water. Dit keer niet met de staart tussen de benen, maar met een enorme glimlach van oor tot oor. Op naar een nieuwe uitdaging voor 2018!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE