14.05.18

De jaarlijkse mei sessie - Tijmen van der Sande

Inmiddels is dit het vierde jaar op rij dat ik in het weekend van 5 mei een gezelligheidssessie gepland heb op een van mijn thuiswateren. Andere jaren is dit altijd een groot succes geweest en daarom kan ik dit jaar niet wachten om weer lekker aan de plas te zitten. Het 30/35 hectare grote water wordt 3 dagen van tevoren aangevoerd met Mainline High Impact Salty Squid in 20mm. Er zwemmen grote scholen brasem, zeelt en kopvoorns op de plas dus met een grotere diameter aas dan ik meestal gebruik hoop ik deze rakkers enigszins buiten de deur te houden. Twee dagen voor de sessie kan ik helaas niet voeren maar biedt mijn vismaat Tijs aan om het een dagje over te nemen. Ik krijg ’s middags een appje van hem dat er al vis op de stek ligt te wachten.

Ik ben niet meer te houden en als ik zaterdags dan eindelijk op de stek sta ben ik dan ook ineens in een mineurstemming. Een witvisser is net neergeploft op hetzelfde stekje als wij voor ogen hadden. De stek is niet echt groot dus veel ruimte voor ons blijft er niet over. We besluiten de trolleys te laten staan en eerst maar eens een rondje te gaan lopen. Ik herinner me nog dat ik zei: “lekker boeiuh, de aanbeten komen toch pas vanaf middernacht en die witvisser is voor het donker wel weg”. We spotten meerdere vissen, waaronder een witte koi en een leuk formaat spiegel. Omdat de collega-visser het niet erg vindt dat we naast hem neerploffen besluit ik toch vast 1 hengeltje met een Spinner-rig en een pva zakje kruim onder het struikje aan de overkant te droppen. Ik laat de lijn een minuut of 5 afzinken en terwijl ik de bobbin aan de lijn probeer te hangen snijdt de lijn ineens in mijn vinger en begint de slip te gieren. Mijn vismaat begint te lachen en zegt “we kregen toch pas vannacht beet”? Niet veel later ligt de spiegel die we zagen zwemmen in het net. Wat een start!

Dezelfde hengel loopt binnen een half uur weer af en ik voel me een beetje schuldig naar de (niets vangende) witvisser. Het was maar goed dat hij vrij vroeg weer naar huis ging want vlak na zijn vertrek begonnen we ook brasem en zeelt te vangen. Uiteindelijk vangen we die nacht 8 karpers, waaronder de witte koi en enkele puntgave schubs. Bijna alle hengels lopen af en het lijkt alsof we niets verkeerd kunnen doen. De bever bezoekt ons ’s ochtends nog even en het felle geluid van een adhd ijsvogel maakt me uiteindelijk wakker. Door gebrek aan slaap, de tocht met de trolleys en het gebeuk van de bevrijdingsfestivals zijn we beiden compleet gesloopt terug bij de auto. Maar de voldoening doet beseffen dat dit is hoe het vissen moet zijn.

See you next year!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE