20.06.13

De ducktape sessie - Stefan Slechten

In het late najaar van 2012, wanneer ik eigenlijk al op het punt sta om mijn hengels op te bergen, wordt de karperkoorts onverwachts nog opgestuwd tot grote hoogte. Voor mijn werkzaamheden in en rondom het huis kijk ik naar de weerberichten en ik besluit al snel dat een stevige zuidwesterwind, gecombineerd met zachte temperaturen, voldoende reden zijn om de lijst met klussen voorlopig onafgewerkt terzijde te leggen. Uit ervaring weet ik dat relatief zachte periodes in het late najaar voor een opleving in de vangsten kunnen zorgen.
Plannetjes worden gesmeed en al snel laat ik mijn oog vallen op een water waar ik jaren geleden voor het laatst gevist heb. Ik besluit om na het werk een kijkje te nemen om alvast weer wat feeling met het water op te doen. Na een rondje rond de plas weet ik voldoende. De hoek waar de zuidwester op zal gaan waaien, is vanuit de vaste stekken niet te bevissen. Deze plek is eigenlijk alleen met de boot te bereiken, iets waar veel vissers niet snel voor zullen kiezen vanwege de rompslomp en het gesleep die deze visserij met zich meebrengt. Ik verwacht dat de karper sowieso de wind zal volgen en in deze hoek zal komen te liggen, maar ik wil hun smaakpapillen ook nog wat kietelen door ze twee dagen te voorzien van een mix van hennep, gecrushte, halve en hele tijgers die voorzien is van een flinke scheut GOO. Ik voer, met behulp van een spod, per dag een halve emmer voer verspreid langs de vele aanwezige wiervelden. De bedoeling is om tijdens de sessie zelf de boot te gebruiken om zeer secuur mijn aas te kunnen plaatsen tegen de wiervelden aan.
Op ‘session day’ controleer ik voor vertrek snel nog even de boot, aangezien ik hem al een tijdje niet meer gebruikt heb. Wanneer ik de boot uit de tas haal, ontdek ik tot mijn schrik dat de dop op de spiegel van de boot, bedoeld om water te lozen, verdwenen is! Dat betekent dus dat de boot razendsnel vol zal lopen met water indien ik niet snel een nieuwe dop kan regelen. Één blik op de klok en de sessie lijkt verloren… Het is namelijk al 18:00 geweest, dus een nieuwe loosdop kan ik op mijn buik schrijven. Mijn brein maakt overuren, want ik wil koste wat kost gaan vissen. Ik duik de berging in en ga op zoek naar alles wat ik ook maar kan gebruiken om de boot waterdicht te maken. Het schamele resultaat van mijn zoektocht bestaat uit een half rolletje ducktape. Dat moet het dan maar worden! Ik draai de boot ondersteboven en plak een prop ducktape zo stevig mogelijk vast in het loosgat. Na nog een tiental extra lagen ducktape moet het voldoende zijn om de boot een nacht waterdicht te houden en vol goede moed vertrek ik richting waterkant, laat die karpers maar komen!
Eenmaal aan het water aangekomen, lukt het om zonder al te veel problemen en natte voeten op de stek te komen met de boot. De uiteinden van de ducktape beginnen wel wat los te laten, maar ik ben waar ik zijn moet, dus dat moet goed komen. Ik vis beide hengels strak langs een dichte wierkraag en tijdens de sessie voer ik niet meer dan een handje gecrushte tijgers bij per hengel. Ik beaas beide stokken met een halve tijgernoot en een fake food maïskorrel. De wind blaast zoals verwacht stevig in de hoek waar ik vis, dus het vertrouwen is goed te noemen. Dat mijn vertrouwen niet voor niks was, blijkt wanneer ik na slechts 3 uurtjes vissen al een mooie schubkarper op de kant heb liggen. Met zijn 20 pond valt het gewicht wat tegen, maar ik klaag niet. Helaas gaat halverwege de nacht de wind liggen en lijken de vissen weer weg te trekken uit de hoek. De rest van de nacht blijft het dan ook stil. Desondanks ruim ik de volgende ochtend voldaan de spullen in de boot - waar ondertussen wel al een laagje water in staat. Ik roei met een tevreden gevoel terug richting parkeerplaats en kijk genoegzaam naar de andere bivyboys die de hele nacht geen teken van leven gezien hebben en waarschijnlijk ook niet eens weten dat ik wel vis op de kant had. Op de weg terug naar huis besluit ik meteen om een nieuwe loosdop te halen, maar het rolletje ducktape blijft mooi in de rugzak. Je weet maar nooit!


News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE