18.11.14

Change of plans - Daniel Takken

Sinds 2008 jaag ik in Frankrijk een droom na. Het ultieme doel, een hele grote vis van een stukje zelf ontdekt paradijs. De afgelopen jaren visten m’n maat en ik telkens in de gekende goede perioden, april/mei en oktober. We vingen wel vis, maar een echte megabeer ontbrak. De onvoorstelbare hoeveelheden natuurlijk voedsel leken daar parten in te spelen, vandaar dat we besloten om dit jaar de eerste week van november af te reizen. Het idee was dat de concentraties natuurlijk voedsel al behoorlijk af zouden zijn genomen, terwijl de vissen nog wel actief waren. Althans, dat hoopten we..

Vrijdagavond laden we alle spullen in mijn carpwagon en zetten we koers richting zeer bekende gronden. Het is een extreem mistige nacht, en delen van de reis kruipen we voort in een wereld die niet groter is dan de veertig meter rondom de auto. Gebroken komen we in het donker aan, klappen de stretchers uit en duiken de slaapzak in.
Om een uur of tien worden we wakker van een lekker zonnetje en kan zelfs de trui uit! Lekkerrrr!

Allereerst besluiten we om een backup plan in te schakelen, en we voeren een tweede water aan. Naast mijn vertrouwde freezers meng ik een aanzienlijke hoeveelheid High Impact banoffee’s door de mix. Het doel is om een zo divers mogelijk aanbod te creëren en zo hopelijk een groot deel van het bestand aan te spreken. Met een watertemperatuur van ruim 13 graden zijn we niet zuinig met voer en we verspreiden het ook over een zeer groot oppervlak.
Hierna trappen we alles weer de auto in en zetten koers naar plan A, het kanaal.
Het water ligt er nog net zo mysterieus en stil bij als altijd, en vertwijfeld zetten we na een goede verkenningsronde de boel op. Om onze kansen te maximaliseren, variëren we tussen de hengels met aastype, wijze van voeren en de gebruikte rigs.
De omstandigheden lijken niet aan onze zijde, want gedurende twee dagen krijgen we te maken met een totaal gebrek aan wind, mist, zon hetgeen gevolgd wordt door druilerige regen. Geen omstandigheden die de boel even goed wakker schudden, en als we na twee dagen zonder een piep gehad te hebben aan de koffie zitten weten we allebei wat ons te doen staat… Inpakken en wegwezen!

Op ons backup water is de aangevoerde zone gelukkig vrij, en nadat we allebei het hoognodige op de stek hebben gebracht gaan we los. We verspreiden nogmaals een flinke hoeveelheid voer over de zone en varen de hengels uit met een zo groot mogelijke spreiding. Als de schemer invalt zijn we beiden tevreden over de gekozen aanpak en vallen we aan op een welkome warme maaltijd.
Nog voor de pannen zijn afgewassen, vertrekt bij mij een hengel. Het is het startschot van een onwerkelijke nacht. Tijdens het fotograferen van deze dikke 30er begint het te regenen, en dat blijft het de navolgende 36 uur doen! In die periode krijgen we in de donkere uurtjes aanbeet na aanbeet en een hele reeks fantastische vissen rolt over het netkoord. Na de eerste regennacht maken we de balans op, er is geen vezel meer droog en alles ligt verspreid in de plassen water die zich gevormd hebben rondom de plu’s. In de zeikregen maken we zo goed en zo kwaad foto’s van de vissen die de afgelopen nacht de voerzone hebben bezocht. Overdag doen we tevergeefs ons best om de natte kleding te drogen door de auto vol te hangen en een tweetal tanks fuel leeg te stoken in m’n brander die achterin staat.
De tweede nacht brengt wederom een reeks prachtige vissen. Tegen de ochtend is het eindelijk droog en overdag kunnen we gelukkig alle spullen te drogen leggen.

Hierna lijkt het weer echt om te slaan naar voor November normalere waarden, en twee koude nachten volgen. We weten nog een paar vissen van de voerzone af te plukken, maar de room lijkt nu echt op. Na 6 nachtjes pakken we om vrijdagochtend de boel weer bijeen en gooien alles achterin de auto. Het is mooi geweest, op naar huis!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE