13.10.16

Carp Gypsies #6 - Alex & Caroline

Wat een weersverandering! Maar enkele dagen nadat wij nog bij 37 graden gezweet hebben, daalde de temperatuur tot 27 graden en een hevige westenwind begon te waaien. HENGELWEER! Jammer genoeg waren wij op dit moment bezig de hengel- en bootvergunning voor de visser te organiseren, die met de cameraman wilde komen en samen met ons voor de film zou gaan vissen. En dat is niet maar zo gedaan in Spanje hé. Dus reden wij dagen rond, onder ander ook naar de politie om de goedkeuring voor het filmen, het kamperen enzovoort tijdens de sessie te organiseren en ik kon niet anders dan ontgoocheld naar de hemel en de donkere wolken te kijken en te denken dat ik een enorm leuke tijd aan het water miste. Maar ja, voor de voederplekken was dat zeker niet mis. Zo konden de karpers in rust azen en de grotere vissen daardoor vertrouwen krijgen. Dus maar op de tandjes bijten en nog meer tijgernoten koken…

Op de vierde en laatste dag van het lagedrukgebied kwamen de twee Fransen op de camping aan. En na een snelle cafe cortado ging het direct verder naar het meer, op plaats nummer twee, welke wij daarvoor nog niet gevist en enkel voor gevoederd hadden. Ik viste rechts, Julien kreeg links en Caroline moest met het midden tevreden zijn. De wind waaide nog goed op onzer kant en het duurde niet lang dat wij enkele karpers zagen springen. De eerste beten kwamen ook heel snel. Toch wat echt bizar was, was dat wij de eerste drie vissen op rij verloren! Wat een ontgoocheling voor de camera (ik denk nu dat het kleine channel catfish’s waren)! Toch was het maar de begin en zo kon ik in de volgend 24 uur nog tien karpers vangen waaronder een oude strijder van 20 kg. Wat nog bizarder was, was dat noch Caroline noch Julien ook maar één karper in dezelfde tijd vingen. Dat was niet makkelijk, zeker niet voor Julien, die heel graag zijn eerste Spaanse vis wilde vangen. Al op de tweede dag stelde ik voor dat hij rechts kon vissen of dat wij ons met mijn stokken konden afwisselen. Dat wilde hij niet en zo voeren wij samen met zijn motorboot naar stek nummer 1, die wij daarvoor samen met Jo hadden bevist en die nu sinds enkele dagen rustig was geweest. Ik voerde rechts en hij links (allebei met een mengeling van boilies en noten) en zo hadden wij de mogelijkheid om daar later om een top voederplek te hengelen. Terug op plaats nummer twee terug dezelfde situatie: Ik ving mij zot op de rechtse kant en de midden en links waren zoals dood. Om een nog moeilijker situatie voor Julien te voorkomen bod ik hem dus aan al een dagje op voorhand naar de ander stek te gaan waar hij zelf de keuze mocht maken op welke kant hij wilde vissen. Dat had hij een beetje verkeerd begrepen, viste op alle twee de kanten en kon van een echt hengelfestijn genieten met onder ander een 22,5 kg bak van een fully scaled spiegel op de rechtse kant. Dat was maar het begin en de komende whatsapp berichtjes waren bijna ongelofelijk. Tegelijkertijd viel onze plek stil. Daarbij verloor ik meer en meer de zin om naar een stek te verkassen waar de dikke vissen op het voeder al waren gevangen en wij één kant voor ons moesten eisen.

Toch was het helemaal verkeerd nu te trots te zijn en er was nog genoeg dat gefilmd moest worden. Dus vroeg ik Julien drie dagen nadat wij begonnen apart te vissen of hij ons met zijn grote boot kon afhalen om nog drie dagen samen te vissen. Echter was ons geluk blijkbaar verdwijnen, de vissen kwamen allemaal van links en wij blankten op onzer lange termijn voederplek op de rechtse kant tot het einde van de film. Maar ja, de energie die wij in de voorbereiding van deze film hadden gestoken resulteerde sowieso in één van de beste zomersessies ooit op dit water, een periode in welke elke gevangen vis telt. Gewoon ongelofelijk. Nog een dikke merci aan Jo, die zijn bijdrage hiervoor heeft geleverd! Nu moet ik eerst nog enkele rusten om alles te verteren en de verbruikte energie weer op te laden.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE