19.09.16

Carp Gypsies #4 - Alex & Caroline

Het was niet meer zomaar hengelen. Het was obsessie. Verloren in de idee van de grote vis. De onvangbare vis die in een meer van enkele honderd hectare zwemt dat elke dag vijftien centimeter zakt, ontzettend weinig karpers bevat en een midden-zomer hitte die helemaal niet op hengelweer leek.

De oeverstreep werd elke dag breder. Waar een week geleden nog karpers aasden, kon je nu wandelen, met de blote voeten in de zandige modder. Geen springers, geen rollen, zoals dood: Hoe meer ik mij in de idee van de grote vis verloor, hoe onwaarschijnlijker leek zijn vangst. Het verschil tussen “grote karpers willen vangen” en “dromen van DE grote karper” was voor mij elke dag groter geworden. Zoiets gebeurt als je veel vist. Groot is niet hetzelfde als groot (en sowieso relatief) en de weg die tot de vangst leidt, is even belangrijk als de vangst zelf. Een vangst die absoluut onrealistisch is. Hoe meer onrealistisch hoe groter de kans dat de droom jou gek kan maken; de prijs van obsessie.

De vis die onder jouw huid zwemt. Die je altijd voelt en die jou volledig inneemt. De vis die je niet kent en die misschien zelfs niet bestaat. En toch heeft hij de macht jou volledig in te nemen en jouw handelen te bepalen. Zoals het water dat het waard is jouw droom-vis te bevatten. Water dat jou volledig kan opslokken. Maar welk water jou deze vis gaat schenken staat nog in de sterren geschreven. Het blijft een ongeschreven verhaal, jouw mysterie die je helpt deel te worden met het grote ganse en je één te voelen met het water. Geen weegschaal kan deze passie afwegen. Zij is jouw leraar en wegwijzer. Door niks anders kan je beter verstaan naar wat je werkelijk zoekt als je gaat vissen.

Magie – soms heb je ze, soms begeer je ze enkel. Maar één ding is zeker: alles is altijd mogelijk.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE