10.03.14

Carnavals ontwijkend gedrag - Kevin Diederen

Als geboren Limburger zou je verwachten dat ik wel in zou zijn voor verkleedpartijtjes, bier, polonaise en een flinke portie hoempa-muziek. De waarheid is echter dat ik mijzelf elk jaar betrap op carnavals ontwijkend gedrag. Kroegen worden vermeden en de waterkant opgezocht. In plaats van vrouwen zit ik karpers achter de schubben… Tot genoegen van mijn vriendin.

Aangezien Marco sinds ons laatste tripje in het najaar helemaal in de ban van het Franse kanaaltje is was de keuze niet moeilijk. Ondanks de nog vrij lage temperaturen en kans op een blank werd er koers gezet richting het zuiden.

De eerste van een drietal nachten visten we op een stek waar enkele overhangende takken de vissen beschutting geven. Op het lange en verder kale sluisvak is dit tijdens vorige nachten al vaak een hotspot gebleken. Een duidelijke holding area. Al na een paar uur vissen was het Marco die in het donker aan de bak mocht. Compact voeren en opvallend haakaas brachten hem ondanks de ingevallen vorst een mooie spiegel van midden twintig pond.
Later die nacht volgde er ook een aanbeet op een van mijn hengels. De meest linker hengel, die voor mijn gevoel eigenlijk afgeblokt werd door de rest, liep onverwacht af. Tijdens de dril was het duidelijk te merken dat de vissen nog in winterstand staan. Na enkele tegenstrubbelingen gleed de vis al snel over het netkoord. Hierbij kon je in het schijnsel van de hoofdlamp het roze Goo aasje mooi bij zijn onderlip zien bungelen.

De tweede nacht werd op een ander stuk, midden in een dorp, doorgebracht. Het sluisvak stond tijdens vorige sessies bekend om flink wat actie van voornamelijk kleinere vis. Maar tijdens de nawinter is elke vis een goede vis. Dus al snel lagen de stokken tegen een paar afgemeerde boten.
Na een bijvangst van een muskusrat (!!!), twee aanbeten die een doorgeknaagde hair opleverde en een brasem leverde die nacht nog een tweetal kleine karpers. Beide vissen kwamen op een van mijn hengels die in de vaargeul werd gevist. Marco bleef deze nacht helaas visloos.

In de hoop toch nog een grote vis te pakken verkasten we voor de laatste nacht wederom terug naar de takkenstek. Gebroken door de activiteit van de ratten werden de hengels weer in stelling gebracht en een powernapje ingelast. Lang zou deze echter niet duren. Binnen korte tijd stond de linker hengel weer krom. Het korte rigje had zijn houvast gevonden in de vlezige bek van een mooie schubkarper.
De snelle start smaakte naar meer en zowel Marco als ik gingen hoopvol de nacht in. Maar het bleef stil tot net voor het opruimen wederom dezelfde hengel af ging. Mijn vijfde karper van de trip bleek wederom een wat kleiner exemplaar te zijn. Maar met puntgave vissen en actie tijdens deze tijd van het jaar is er geen reden tot klagen. Voor dit voorjaar staat er nog een sessie gepland. Wellicht dat de grotere spiegels dan een stuk actiever zijn. We zullen het zien…

Stay Tuned!

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE