23.04.14

Back to basics - Alex & Caroline

Slecht weer had tegen onze verwachtingen in controle over ons. Recent trokken we over de grens en lieten we het koude Zuid Frankrijk achter ons. In de hoop beter weer aan te treffen trokken we naar Extremadura in Spanje. We zijn te lang bloot gesteld aan de elementen en het was allemaal even te veel. Een week non stop regen in het midden van Spanje terwijl noordelijker in Europa mensen in t-shirts rond liepen. De lokale bevolking leek depressief. Ze waren niet gewend aan deze omstandigheden in begin april. Wij zaten ondertussen vast op een camping. Het duurde dagen voordat de drang om te vissen sterk genoeg was om ons daar weg te krijgen. We vertrokken voor twee dagen vissen met slechts een klein tentje en matjes om op de grond te slapen. Terug naar de basics. Net zoals mijn eerste Frankrijktrip, alweer bijna twintig jaar geleden.

We kwamen er echter al snel achter dat de statische visserij ons te saai was. We voelden bijna gevangenen na twee dagen op dezelfde plek te hebben gezeten. Een boot wordt enkel toegestaan als deze van baby-formaat is en een vergunning voor een grote boot is haast niet te krijgen. Hiervoor zijn bepaalde documenten nodig en met een beetje geluk zou je deze na een half jaar krijgen. Zonder onze boot is het haast niet te doen om rond het water te verplaatsen en karper te zoeken. De voorgaande dagen zagen we dan ook de meeste Spaanse karpervissers vanuit de auto vissen. En we zagen genoeg van hun. Zeker meer dan een dozijn karperjagers. Waarschijnlijk vond er een enduro plaats. Onze Delkims bleven twee nachten lang stil. We moesten iets veranderen en een nieuw plan was nodig.
Terug op de camping werd de frustratie weggespoeld met een paar piertjes. We wilden iets gaan proberen dat haast niet te combineren is met het moderne karpervissen: Trekking. Voor onze eigen voeding vertrouwen we voor een deel op moeder natuur. Water zouden we uit het meer halen, groenten uit de natuur halen en wellicht zouden we nog wat kleine snoekjes kunnen vangen en eten. Drie karperhengels, een spinstokje, paar Delkims, steunen, matjes, tent en nog wat extra spullen werden verdeeld. Een kleine veertig kilo voor mij en twintig voor Caroline. Eerlijk gewogen en verdeeld. Uiteindelijk veranderde het weer ook nog eens en de Spaanse zon kwam tevoorschijn. Het leek zelfs te warm te gaan worden. Van regen en 15 graden steeg het kwik naar 28 graden celsius.

Of trekking en karpervissen op een water van meer dan 5000 hectare groot te combineren is weten we de volgende week. Het plan is om een goed overzicht te krijgen van het ondieper deel van het meer en veel plekken af te vissen. Ik zou het gaaf vinden om een twintig kilo vis te vangen tijdens deze tocht. Caroline heeft het echter over veel grotere vissen. Maar hey… we nemen niet eens een unster of mat mee. Een gevangen vis zal in het water onthaakt worden. Zal ons plan gaan werken? Of zal het gewicht en de gigantische afstanden ons te veel worden? We gaan er achter komen… want we staan net op het punt te vertrekken.

Groetjes,

Alex and Caroline

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE