22.02.12

Altijd weer een verrassing...ROY van GOOR

Altijd weer een verrassing...ROY van GOOR

Het is eindelijk weekend..
Een lange werkweek die zoals gewoonlijk weer veel te lang heeft geduurd is eindelijk voorbij.
De baas is in een goede bui en gaat akkoord met mijn verzoek om de werkweek met een middagje in te korten. Na het nuttigen van een maaltijd is het tijd om de spullen in de auto te laden en op weg te gaan naar een voor mij maar al te bekende plek. Na een korte rit draai ik de parkeerplaats op en zie dat ik op dat moment de enige ben die een poging wil gaan wagen. Snel gaan de spullen op de kar en haast ik me richting de beoogde stek. Het ziet er allemaal veelbelovend uit, de wind staat flink in de goede hoek te blazen, en met wat bewolking en een aangename temperatuur is het een ogenschijnend perfecte visdag.

Snel worden 2 rigs op de beoogde stekken gedeponeerd. De ervaring die ik hier al opgedaan heb in voorgaande sessies is nu meer dan meegenomen, want zonder problemen lukt het om de rigs op de goeie plekken neergelegd te krijgen. Eentje is bewapend met een tijgernoot en komt op een meter of 10 uit de kant net op het randje van het ondiepe talud te liggen. De ander wordt voorzien van een Krill boillie en gaat een meter of 10 erachter in het diepere gedeelte. De voerplekken worden voorzien van wat boillies , tijgernootjes en hennep.

Dan is het tijd voor een bakje koffie. Terwijl ik plaats neem op mijn stoel en een slok neem dwalen mijn gedachtes naar de voorgaande sessies. In alle gevallen kwam de actie pas later op de middag of in de vroege avond. Als ik op de klok kijk zie ik dat de wijzer net 14.00u is gepasseerd, tijd zat dus.
De gedachtes hebben echter mijn hoofd nog niet verlaten of ik hoor een paar piepen. Ik zie de linkerwaker in een flits omhoog schieten om dan strak tegen de blank aan te blijven staan. Even wacht ik het moment af , maar dan kromt de top zich langzaam en begint de optonic te zingen. Een fractie later ben ik in een gevecht met een vis die in hoog tempo de diepte op zoekt. Het kost me enige moeite om de vis te stoppen , maar uiteindelijk lukt het me toch controle over de situatie te krijgen. Een paar minuten later komt de vis voor de eerste keer boven, en met zijn rug doorbreekt hij de oppervlakte. Ik zie dat het een mooie schub betreft. Net op het moment dat ik het schepnet onder de vis duw vertrekt zonder enige waarschuwing de andere hengel. De optonic schreeuwt het uit en de vis neemt in rap tempo lijn van de molen. Snel schuif ik het net onder de uitgetelde vis en ontferm me over de andere hengel. Met mijn rechtervoet houd ik het net op zijn plaats en probeer zo goed mogelijk de andere vis af te drillen. Dit lukt wonderwel en een minuut of 10 later ligt de een schub van iets zwaarder kaliber uitgeteld aan de oppervlakte. Net op het moment dat ik me aan het bedenken ben hoe ik dit ga oplossen hoor ik een stem achter me die vraagt of ik hulp nodig heb. Het is een collega karpervisser die een ronde maakt om de plas. Ik geef hem de hengel met de afgedrilde vis en bekommer me om de vis die nog in het net zit. Voor even krijgt hij een plekje in de klaarliggende recovery weightsling en hang deze terug in het water. Nu kan ik me ook ontfermen over de andere vis. Met hulp van de andere visser krijgt ook deze vis alle aandacht en na het wegen en wat plaatjes gaat hij snel terug in zijn element. Nummer 2 volgt de zelfde behandeling en binnen een paar minuten zwemt ook deze weer veilig rond. Ik schud de hand van de redder in nood. Hij neemt afscheid en zet zijn wandeling voort. Na het terugleggen van de hengels werp een blik op de klok en zie dat het nog net geen 15.00u is. Ik bedenk me dat dit een van de dingen is dat vissen zo mooi maakt, je kan gewoon nooit weten wanneer, of wat er gaat gebeuren ook al denk je het water en zijn bewoners nog zo goed te kennen. De rest van de dag en avond verlopen zonder actie en dat bevestigt de bovenstaande gedachte nog maar eens..

Dank je wel voor jouw bijdrage Roy van Goor!


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Wil je ook een keertje met jouw verhaal op de KORDA site staan? Stuur dan nu jouw verhaal inclusief 9 foto’s in horizontaal formaat (775x518 pixel of groter) op naar ons e-mail adres:
mms.nl@korda-eu.com
Uiteraard vinden we het ook erg leuk om alleen foto’s te ontvangen van jullie vangsten en/of door jullie gemaakte sfeerfoto’s. Deze kunnen gepubliceerd worden in onze MMS/ fotogalerie ruimte.
Aarzel niet en deel jouw vangsten nu met vele andere vissers.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE