24.03.16

Actief succes in Frankrijk - Kevin Diederen

De thermometer geeft amper vier graden aan als ik rond het middaguur de auto parkeer. Een urenlange rit naar het zuiden zorgt er voor dat ik enigszins stijf de eerste stappen langs een verlaten kanaal zet. Met een polaroid op mijn neus speur ik die middag de kant af in de hoop een teken van leven te zien. Het voorjaar is nog pril en koud, maar door vis actief op te zoeken hoop ik tijdens de eerste trip van het jaar toch al succes te kunnen boeken. Enkele uren zoeken levert niet meer op dan het spotten van een enkele vis. De stekkeuze voor de nacht wordt gemaakt en het duurt nog geen twee uur voordat de eerste aanbeet volgt.

Dag twee wordt er koers gezet naar een compleet andere regio en de gehele dag langs het kanaal gewandeld. Meerdere keren weet ik vis te lokaliseren en ren ik terug naar de auto voor de benodigde spullen. Ik maak te voet meer kilometers dan ik minuten vis, maar het resultaat mag er zijn. Na een groepje vissen gespot te hebben is het steeds in korte tijd al raak. De met in Wonderberry gesoakte pop-ups beaasde multi rigs doen hun werk en overdag komen er een paar schitterende vissen op de kant. Voldaan, maar ook uiterst vermoeid wordt er op de stek van de laatste vangst de nacht doorgebracht. Per hengel worden er slechts tien Banoffee’s bijgevoerd voordat ik diep in de warme slaapzak weg kruip.

De tweede nacht blijkt de temperatuur tot flink onder het vriespunt te zakken. Toch blijken er nog wat vissen actief te zijn. ’s Nachts komt er al een flinke spiegel op de inmiddels bevroren onthaakmat en tijdens het ontbijt word ik gestoord door een duo fraaie dertigers.

Na het spotten van een enkele vis werd de stekkeuze voor de eerste nacht bepaald

's Nachts zakte de temperatuur tot een stuk onder nul

Na het struinsucces van de voorgaande dag worden de spullen weer in de auto gestopt en de dag vooral wandelend doorgebracht. Meerdere keren wordt een langs sluisstuk afgelopen, maar buiten een baars en enkele kopvoorns niks gespot. Het kleine bestand lijkt zich ondanks het heldere water goed te kunnen verstoppen. Op goed geluk wordt er voor de derde en laatste nacht daarom plaats genomen op een obstakelrijk stuk. Twee hengels, multirigjes en nog niet eens een handjevol 15mm knikkertjes worden stategisch geplaatst. Uitgeput van het slechte slapen en vele lopen plof ik vervolgens op de stoel…
Amper vijf minuten later vertrekt een van de hengels en kan ik na een snoeiharde dril het net onder een mooie dertiger steken. Op goed geluk deze stek uitzoeken blijkt een gouden zet te zijn als ik die nacht amper aan slapen toe kom. Enkele kleinere schubs en een dikke spiegel zorgen dat ik vroeg in de ochtend met wallen in de auto stap. Na een tussenstop bij de bakker voor enkele broodjes en espresso is het tijd om weer koers naar Nederland te zetten.

De mobiele aanpak bleek uiterst succesvol

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE