25.07.17

Veel plezier en runs - Thijs Last

Het is maandag als ik een WhatsApp bericht van Luuk ontvang; Hey Thijs, hoe is het? Waar gaan we vissen komend weekend? Na wat heen en weer ge-app besluiten we om op een water bij ons in de buurt te gaan vissen. Luuk kent het water op zijn broekzak en heeft er de afgelopen weken al mooie resultaten weten te boeken. Waar ik vroeger veel alleen viste en graag zelf zo veel mogelijk wilde vangen, vis ik vandaag de dag graag met zijn tweeën. De beleving, de voorpret, het delen van kennis en ervaringen, samen afstemmen van tactiek, run om run vissen en zo slim mogelijk alle hengels inzetten is voor mij het “echte samen vissen”. Ik beleef er niet alleen erg veel plezier aan maar het is ook erg leerzaam om krachten te bundelen.
De tactiek die Luuk de afgelopen weken hanteerde was het om de dag aanvoeren van verschillende stroken waarbij hij elke keer als hij ging vissen een strook met rust liet zodat de vissen in deze rustige zone weer vertrouwen op konden doen in zijn aas. Op deze manier zorgde hij ervoor dat zijn stekken productief bleven. De praktijk wijste dit ook uit gezien het feit dat hij keer op keer enkele karpers wist te vangen. Aangezien we samen gingen vissen brainstormde we nog wat over de voertactiek en stelde ik voor om de laatste vier dagen voor de sessie elke dag te voeren om op deze manier nog meer vissen te bereiken met ons aas. De voerhoeveelheid die Luuk gebruikte was 750 gram boilies per voerbeurt. Wat mij betreft een prima hoeveelheid voor het betreffende water en omstandigheden, voor sommige anderen wellicht erg weinig. Echter gaat het mij om het resultaat en niet om de hoeveelheid voer. Met relatief weinig voer kun je erg goede resultaten boeken en dat blijkt.
Het is zaterdag ochtend een uur of tien als we aan het water zijn. Na het gebruikelijke pak en sleepwerk zijn we op de stek met al onze spullen. Ondanks dat het behoorlijk warm en plakkerig is barst het van de activiteit, aan springende, rollende en hoog zwemmende karpers geen gebrek. Luuk en ik kijken elkaar aan en knikken, ons gevoel is goed. In het verleden ben ik geregeld aan het water geweest en ontbrak het mij aan materiaal om drijvend te vissen wanneer ik het nodig had. Tegenwoordig heb ik altijd een extra spoel met dunne drijvende lijn en een klein bakje in mijn rugzak zitten voorzien van wat Mixa haken, een controller en wat ander klein materiaal. Tevens staat er in de auto een klein emmertje met wat brokken, voor het geval dat. En vandaag is zo’n dag YES! Op adem komen is er niet bij die brokken moeten er in zeg ik tegen Luuk. Na eerst wat brokken in het water geschoten te hebben, tuig ik snel mijn hengel op en voorzie ik deze van een controller met een onderlijn van ongeveer een meter. Ik zoek wat karpers op, werp er ruim overheen en draai heel rustig de controller in de buurt van de vissen. Op het moment dat de controller de zone waarin de vissen liggen bereikt zijn ze meteen verdwenen. Ik pas me onderlijn aan naar twee meter en hetzelfde scenario volgt. Ik zeg tegen Luuk plan B (statisch vissen waarvoor we zijn gekomen) echter, omdat ik het niet laten kan, besluit ik om de controller te verwijderen en enkel een haak met brok aan mijn lijn te monteren. Precies voor onze stek zie ik nog een aantal vissen zwemmen en na drie keer aanwerpen is het raak! Wat volgt is een zenuwslopende dril van ongeveer 30 minuten waarna ik een oude spiegel weet te landen aan mijn lijn van 0.25mm, hoe kicken is dat en wat een start van de sessie!

Nadat Luuk de spiegel op de gevoelige plaat heeft gezet, is het tijd om de oude strijder terug te zetten in haar element en onze boiliehengels op te tuigen. Op Luuk zijn advies, voorzie ik een hengel van een kleine snowman. Ik heb de rig gemaakt van N-trap soft in combinatie met een Wide Gape X size 6. De andere hengel voorzie ik van mijn favoriete haakaasje een fakefood slow sinking dumbel van 12mm in de kleur roze. Bij het klaarzetten van de hengels tegen mijn Tempest zegt Luuk tegen mij, dat plastic werkt hier niet Thijs, al vaak zat geprobeerd. Ik denk bij mezelf dat zullen we nog wel eens zien. De tijd tikt ondertussen rap door, onze stek is nog een puinhoop en de eerste aanbeet op de bodem is een feit. Aangezien ik al een vis heb gevangen is Luuk aan de beurt. Een mooie dril volgt en ik kan een gave schubkarper voor Luuk scheppen. Omdat we eerst de hengel weer in willen leggen en de foto apparatuur klaar willen zetten hangen we de vis even kort weg in de sling. Op het moment dat we alles gereed hebben en de vis van Luuk op de foto willen zetten volgt er weer een run! Tijdens het rennen naar de hengel roep ik naar Luuk op plastic en begin te lachen. Na een stevige dril schep ik een slanke maar gave schubkarper.
Het is ondertussen avond en de tent staat nog steeds niet, vanaf het begin dat we aankwamen zijn we druk geweest met vissen, heerlijk! Snel zetten we onze tenten op en zorgen voor een beetje orde op de stek. Op het moment dat ik tegen Luuk wil zeggen dat het wel eens tijd word om te eten vertrekt er weer een hengel en de volgende karper is een feit. Uiteindelijk zijn we om een uur of half negen aan het eten, knopen we nog wat rigs en vangen we nog een mooie kleine spiegel. Tegen half twaalf is het mooi geweest en kruipen we met al vijf karpers meer dan tevreden in de slaapzak. Wat zal de nacht ons brengen? Rond een uur of zeven in de ochtend worden we wakker en hebben we tegen onze verwachting geen enkele piep meer gehad. Na overleg besluiten we te gaan schuiven met de hengels en op zoek te gaan naar de vis. We kiezen ervoor om zowel een eindje naast de voerplek te gaan vissen als nieuwe plekjes aan te doen. Levert een hengel na een uur a anderhalf uur niks op dan gaat hij weer naar een nieuwe plek net zolang tot dat we de vis hebben gevonden. We gebruiken daarbij verkruimelde en stukjes boilies of vissen helemaal single. Tevens wisselen we van haakaas, het valt mij geregeld op dat het wisselen van bijvoorbeeld een liggende boilie naar plastic of andersom binnen no time een aanbeet oplevert, terwijl het daarvoor uren stil is.
Rond een uur of elf krijgen we de eerste aanbeet van de dag wederom een schubkarper. De rest van de ochtend en middag zijn we druk met drillen, fotograferen en hengels opnieuw uitvaren. Tegen een uur of drie in de middag vangt Luuk nummer tien van de sessie. Het is een van de topvissen van het water een korte hoge oude getekende spiegel met prachtige kleuren. Het is een vis die hij nog op zijn wensenlijstje had staan, te gek dat hij hem vangt! We besluiten om de hengel niet meer in te leggen aangezien we al een keer naar huis hebben gebeld dat we wegens plezierige omstandigheden later zijn. Echter voordat we de spiegel op de gevoelige plaat hebben gezet volgt er weer een run en sta ik nummer elf te drillen, het kan niet op en een prachtige donkere schubkarper vindt het net. Voordat we de vissen op de foto gaan zetten draaien we eerst alle hengels eruit zodat we nog even flink kunnen genieten van de laatste vissen en daarna toch wel eens moeten opruimen helaas.
Een uurtje later liggen alle spullen op de kar en kijken we terug op een top sessie. Ik heb er echt maximaal van genoten, het samen vissen, de karpers, maar ook zeer zeker de passie, gedrevenheid, leergierigheid en het talent waarmee Luuk vist, fotografeert en filmt, echt heel gaaf om te zien! Oja en voor de statistieken, zeven van de elf gevangen karpers kwamen op het plastic Fake Food haakaas. Zo zie je maar dat nep aas voor echte resultaten kan zorgen.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE