21.11.17

Op jacht naar een Novemberbeer - Kevin Diederen

Plannen is leuk... Maar als het er op aankomt lijk ik toch weer ingevingen en onderbuikgevoel te volgen. In plaats van het hele najaar elke week vissen op de diepe afgraving maakte ik enkele uitstapjes. Zo was ik ineens weer te vinden aan een circuit water waar ik sinds de zomer probeerde een van de gewichtige bewoners te vangen. En dat pakte goed. Erg goed zelfs. Op een water waarvan ik verwachtte dat het schrapen zou zijn voor een aanbeet kwam een hele serie vissen op de kant. Het merendeel waren kleine schubkarpers, met als moddervette afsluiter een werkelijke sloopkogel van een schub.

Na dit onverwachte, maar zeker gehoopte succes moest er ook nog een lokaal parkwater aan geloven. Al enkele jaren vis ik tijdens het late najaar en de winter enkele korte dagjes op deze vijver. En deze keer ging dat wel erg lekker. Terwijl het aan het watertje relatief rustig was kon ik mooi een paar keer voeren, de stek goed afromen en weer terug naar de afgraving.

Hopend de vissen nog steeds in dezelfde zones aan te treffen als in het begin van het najaar begon ik de eerste nacht in een diepe kom. Ondanks het vangen van een klein schubje tijdens de nachtelijke uren hoorde ik overduidelijk op een meer centraal deel van het water vissen springen. Voor de tweede nacht werd er dan ook naar een andere stek verkast. En dat bleek een goede zet te zijn.

Een paar uur na het uitwerpen van de hengels op de nieuwe stek kreeg ik een aanbeet die duidelijk groot voelde. De sterke, logge vis bleef maar langs de taludranden zwemmen. Door gebruik te maken van de rekloze, schuurvaste SUBbraid kon ik niet alleen perfect mijn lood op dieptes van zelfs tien meter voelen landen. Deze gevlochten lijn bleek nu ook een meerwaarde voor het veilig drillen van grote vissen op dergelijke stekken. Op de kant bleek het ook inderdaad om een log gebouwde vis te zijn. Het was zowaar een echte late najaarsbeer en het type vis waarvoor ik graag naar deze afgraving ga.

Een week later had ik de luxe om wederom voor twee nachten de IQ D-rigs in de diepte te werpen. Tijdens de avonduren was al gelijk te merken dat het met de locatie goed zat. Op dezelfde tijd als tijdens de vorige nachten hoorde je de vissen springen. En aan de geluiden te horen zaten ze erg dichtbij.

Toen ik vroeg in de ochtend bezoek kreeg van cameraman Roy had ik al enkele kleinere vissen gevangen. Maar het mooiste was toch wel dat nog geen vijf minuten later een aanbeet volgde. Roy werd dus gelijk aan het werk gezet en zou dat tijdens de daaropvolgende twee dagen blijven doen. Ondanks een hoge luchtdruk, wegvallende wind en afkoelende watertemperatuur gingen nog een aantal vissen in de fout. Maar daar zien jullie binnenkort meer over als de video online komt.

News ArchiveNEWS ARCHIVE

ARCHIVE